10 SÍNTOMAS QUE AXUDAN A IDENTIFICAR A DISLEXIA PARA REALIZAR UN BO TRATAMENTO

A dislexia é unha síndrome que afecta tanto a lectura como a escritura, debido ao mesmo, os nenos non poden ter unha boa memorización, nin unha correcta aprendizaxe dos temas lidos. Inicialmente non é fácil identificar o problema, pero poñendo un pouco de coidado aos síntomas que axudan a identificar a dislexia, nomeados a continuación pódese obter un diagnóstico e solución.

Os pais deben ter un seguimento axeitado da aprendizaxe dos nenos, para que así se desenvolvan dunha forma apropiada. A dislexia aínda que non presente grandes problemas físicos, pode causar que os nenos non se desenvolvan cognitivamente de forma apropiada e que se illen dos compañeiros tendo en conta a súa incapacidade. 

1.- Non poden entender algunhas letras. Un dos síntomas que axudan a identificar a dislexia e que se presentan na maioría de casos, é que os nenos non identifican as letras, o que xera que non teñan unha lectura fluída ou unha fácil interpretación da mesma.

2.- Mala estruturación das palabras. Ao non identificar de forma apropiada as letras dificúltaselle crear palabras e frases de forma correcta. De igual maneira, ter unha boa ortografía aínda que se lle ensine claramente, resulta un pouco difícil.

3.- Non poden asociar uns fonemas con outros. Os nenos con problemas disléxicos poden relacionar as letras de forma apropiada, pero, poden presentar dificultades para relacionar as palabras, para ter unha correcta lectura e comprensión da mesma.

4.- Non percibir os sons en forma clara. Un dos síntomas que axudan a identificar a dislexia é que non perciben ben o que se lles di. Os exames médicos indican que o oído está ben, con todopero, cando se lles fala non identifican de forma clara a mensaxe proporcionada.

5.- Os nenos con dislexia presentan torpeza nos movementos, falta de ritmo e equilibrio, o que trae moitos problemas para o desenvolvemento apropiado para os mesmos.

6.- Falta de atención. Por mor de que aos nenos dificúltaselles entender a mensaxe transmitida de forma escrita e oral, mostran desinterese por prestar atención nas clases. Isto pódese percibir como rebeldía pero en realidade é un dos síntomas desta síndrome.

7.- Non poden durmir ben. Outro síntoma ao que se lle debe prestar atención é que os nenos con dislexia non poden durmir ben, xa sexa que non poidan quedar durmidos ou se esperten facilmente.

8.- Non pode expresarse ben. En ocasións os nenos con este síntoma poden mostrarse retraídos ou tímidos, pero en realidade o que sucede é que non saben como expresarse ben, para dar a coñecer o que pensan.

9.- Non poden manexar a memoria a curto prazo. Outro dos síntomas que axudan a identificar a dislexia é que non se ten unha boa  memoria a curto prazo é dicir, os nenos acórdanse de sucesos de hai algún tempo, pero, resúltalles difícil acordarse da clase do día anterior.


 10.- Son variables. Os cambios de comportamento nos nenos con esta síndrome son moi comúns.
FONTE: educapeques

O MIRAGE DE OSMAN, DE IDOMENI AO HOSPITAL LA FE DE VALENCIA. NOTICIAS

El milagro del niño Osman, del "infierno" de Idomeni al hospital La Fe de Valencia

FUENTE: Periódico "El Español"

PROTOCOLOS ( II ). CONSELLERÍA DE C.E. e O.U.


Engadimos aos xa citados, 4 Protocolos máis, publicados pola Consellería de Educación









TODOS OS PROTOCOLOS XUNTOS ( I ). CONSELLERÍA DE C.E.e O.U.





Os protocolos publicados pola Consellería 


Protocolo identidade de xénero

Protocolo Protección de datos

Orientacións sobre Plan de Convivencia

Estratexia Galega de Convivencia Escolar 2015-2020. Informe de diagnose

Protocolo para a prevención e o control do absentismo escolar en Galicia

Protocolo de consenso sobre TDAH na infancia e na adolescencia nos ámbitos educativo e sanitario

Protocolo de Atención educativa domiciliaria

Cuestionario de convivencia 2015

Protocolo de Urxencias Sanitarias

Procedemento corrector de condutas

PROGRAMA DE ESTIMULACIÓN NO ALUMNADO CON ATRASO SIMPLE DE LINGUAXE

É unha disfunción que adoita afectar a máis dun dos niveis da linguaxe, sendo a fonología e a sintaxe os máis afectados.


O atraso simple da linguaxe pode aparecer desde o nacemento ou durante a súa etapa de crecemento, en calquera dos niveis que compón a linguaxe; éstes afectan sobre todo á expresión e nalgúns casos a comprensión sen que a causa débase a unha deficiencia auditiva ou trastorno neurológico. Isto evidénciase no desenvolvemento lento da linguaxe que non corresponde á idade cronolóxica.

Trátase dunha disfunción da linguaxe de tipo evolutivo con desfasamento cronolóxico. Aparece en nenos nos que non se atopan alteracións de tipo intelectual, relacional, motriz ou sensorial, aínda que afecta a máis dun módulo da linguaxe, en especial á fonología e a sintaxe. Preséntase como unha insuficiencia do aspecto lingüístico a nivel expresivo, comprensivo e articulatorio.

O atraso simple dase en nenos que non presentan, por tanto, ningún tipo de patoloxía, pero que, por calquera circunstancia, tardan máis tempo en alcanzar a comprensión da linguaxe

A continuación, podedes descargar un material realizado por Laura Serna Olmedo para un traballo de fin de grao, tutorizada por José Antonio Gil Verona no cal se deseña  e implementa un programa de intervención a oito alumnos con R.S.L de diferentes idades. Para iso e mediante unha metodoloxía práctica, as actividades que desenvolven; a motricidad bucofonatoria, a respiración e o sopro, a relaxación, a fonología, o léxico semántico, a morfosintaxe e a pragmática, adaptáronse ás diferentes idades cronolóxicas. 
FONTE: Orientación Andújar

COMPRENSIÓN LECTORA DE PALABRAS TIPO TEST.

Son fichas ideais para traballar a comprensión lectora de palabras, en etapas de iniciación á lectura. O alumnado terá que colorear o recadro onde pon SI, se atopa o obxecto na imaxe, ou NON se non o atopa.

Este recurso tanto podes descargalo en letra minúscula como en maiúscula. Podes facer a túa propia plantilla.

En letra minúscula

En letra maiúscula


Comprensión lectora de palabras 

Comprensión lectora de palabras, con maiúscula.


Jacke y los piratas

Jacke y los piratas, con maiúscula



FONTE: aulaPT

USO DAS TIC EN AUDICIÓN E LINGUAXE


As TIC constitúen un elemento máis no proceso de intervención co alumnado que precisa apoio na área da comunicación, linguaxe e fala. Por tanto, o seu uso está relacionado coa avaliación, cos obxectivos, coa selección doutros recursos; dependen en gran parte da metodoloxía e están integradas na secuencia de actividades. A resposta educativa ás necesidades do alumno ou alumna abarca tanto o contexto escolar (centro, aula ordinaria e aula de apoio) como o contexto familiar.

Xunto a isto, consideramos que comunicación, linguaxe e fala non constitúe un ámbito illado, senón que está relacionado co resto de áreas de desenvolvemento e coa maioría de áreas curriculares, existindo por tanto unha estreita relación coas competencias básicas.



Estas son algunhas das razóns para utilizar as TIC:


  • Permiten a participación dos ACNEAES en contornas inclusivas.
  • Permiten aproveitar a canle visual, unha das fortalezas que posúen a maioría dos nosos alumnos.
  • A motivación que neles esperta o uso dos computadores e outros dispositivos móbiles facilita a aprendizaxe e o adestramento de habilidades específicas da nosa área.
  • A  versatilidade da tecnoloxía  ofrece a posibilidade de adaptar en función das necesidades de cada alumno, de axustarnos ao que cada un necesita.
  • Facilitan o uso de metodoloxías activas e contribúen á personalización da aprendizaxe. Posibilitan a interacción, favorecendo actitudes de axuda e colaboración.
  • Contribúen a centrar a atención e ao desenvolvemento da memoria, capacidades básicas en todo proceso de aprendizaxe.
  • Achegan a realidade e facilitan a comprensión do abstracto.
  • Permiten que o alumno aprenda en calquera momento, en calquera lugar e con calquera dispositivo.
  • Fomentan a iniciativa e a autonomía na realización de tarefas.
  • Facilitan a selección e organización de recursos, convenientemente catalogados.
  • E por último, facilitan o establecer canles de colaboración co resto de profesionais e coa familia.

FONTELucía Fernández Vivancos

La pequeña oruga glotona. VÍDEOCONTO E ACTIVIDADES

AUTOR: Eric Carle



Parécenos un bo material para traballar vocabulario. Ademáis, a nivel formal, as súas ilustracións son moi atractivas para os nenos (cores e formas) e inclúe elementos como os pequenos buracos que fai que son moi útiles para traballar habilidades de coordinación ollo-man.


Actividades propostas. Motricidade Fina
Propoñémosvos varias actividades baseadas no traballo de motricidade

1. Pintamos con esponxas

Descrición : A idea é usar esponxas para crear as partes da oruga. Permítenos traballar motricidadw fina e á vez, vocabulario (cores).
Material necesario :
Esponxas redondas de cores ( tamaño adaptado ás mans dos nenos) .
Pintura de dedos de cores.

Ceras de cores (para os detalles, ollos, pés, antenas etc).



2. Pintamos con Globos. 

Descrición: Incharemos globos (tamaño medio adaptable á man dos pequenos) e usaremos os globos para pintar o corpo da oruga. Esta actividade permite que os nenos deban controlar a forza sobre o globo (se nos pasamos explota se é pouca se escapa) unha actividade estupenda para traballar motricidade fina. Podemos usar os dedos para os detalles (ollos, antenas etc).
Material necesario:
Globos pequenos.

Temperas.


3. Construímos unha oruga con caixas de ovos. 
Descrición: Usaremos caixas de ovos para construír unha oruga. Deberemos facer varias actividades motrices: recortar a caixa, pintar con pincel, enganchar os ollos, pegar as antenas. Unha actividade divertida que permite activar varias actividades motrices .
Materiais necesarios:
Caixa de ovos.
Témperas (verdes e vermellas)
Adhesivos en forma redonda (ollos)
Arame para as antenas.


Actividades Propostas. Xogo 

Propoñémosvos  crear actividades que sirvan para xogar cos contos e fomentar así, a creatividade a través do xogo libre.


1. Quebracabezas Oruga

Descrición: Propoñémosvos crear, con goma eva, un pequeno quebracabezas da oruga, os pequenos deberán montar a oruga. Os elementos podémolos facer moi simples ou con máis detalles dependendo da complexidade que queiramos darlle á actividade.

2. Xogo matemático


Descrición: Este conto préstase a empezar a introducir a numeración cos máis pequenos, sempre a través do xogo . Propoñémosvos varias actividades moi divertidas para aprender a contar: unha delas pode ser introducir un "lacasito" en cada "redondo" da oruga mentres imos contando; por suposto, estaremos a traballar a pinza.

FONTE: Cuentos para crecer

ESTRATEXIAS PARA AUMENTAR O VOCABULARIO NO ALUMNADO


Sabemos que hai unha estreita relación entre o nivel de vocabulario dos nenos e o seu desempeño como lectores.  Os lectores principiantes utilizan o coñecemento acerca das palabras para axudarlles a entender o que están a ler. Cantas máis palabras sabe un lector, máis capacidade ten para  comprender o que están a ler ou a escoitar.
Falar e ler  de maneira compartida cos nenos, son dúas formas estupendas para axudarlles a escoitar e ler palabras novas. Pero... Como podemos aumentar o vocabulario dos nenos nas nosas interaccións cotiás?
Propoñemos algunhas estratexias para que propoñades na aula a través dos contos:

Ao introducir novas palabras propoñemos  catro consellos. A idea é usar as nosas conversacións diarias para aumentar o nivel de vocabulario dos nenos ou ben cando falamos, ou ben cando lemos ou ben cando vemos unha película etc. 

Pasos para introducir novo vocabulario nas interaccións diarias: 
1. En primeiro lugar : Proporcionar unha definición simple da nova palabra, accesible para os nenos.
 Vexamos un exemplo . Ávido significa ter moitas ganas de conseguir algo.


2. En segundo lugar:  Dar un exemplo sinxelo, accesible para os nenos, que teña sentido dentro da súa vida cotiá:
Acórdaste aquel día que fomos á praia e facía moita calor e mamá esquecera a bolsa da comida e a ti tiñas moooita sede?, pois .... estabas ávido por beber auga

3. En terceiro lugar, animemos ao neno  para desenvolver o seu propio exemplo:
Ocórreseche algunha outra situación? 
- Si, estiven ávido pola chegada dos Reis Magos
- Si xenial! xustamente.  

4. Por último, manter as súas novas palabras activas dentro a dinámica familiar e/ou escolar. 
Nos próximos días e semanas, aproveitar as oportunidades de utilizar cada nova palabra do vocabulario na conversación.
É importante que atopemos o tempo para compartir palabras novas e ampliar o vocabulario dos nenos.  

FONTE: Cuentos para crecer

PARÁLISE CEREBRAL E DISCAPACIDADE INTELECTUAL


Parálisis cerebral y discapacidad intelectual. Moi interesante


FONTE: ANTONIO RUIZ BEDIA* Y ROSA ARTEAGA MANJÓN*" *Psicólogo y Director General de ASPACE Cantabria **Servicio de Pediatria. Hospital Universitario Marqués de Valdecilla 

AGASALLOS PARA UN NENO OU NENA CON DISFUNCIONALIDADE MOTORA.-1

Conectores para todo!

Un conector é un dispositivo hábil que permite superar as limitacións físicas impostas por unha discapacidade. Permite a unha persoa que non ten control dos seus movementos de maneira coordinada e precisa, a activación de obxectos diarios, de gañar en independencia facendo o xesto posible.
 

Máis aló da simple utilización como activador dun xogo; un conector, é unha formidable ferramenta de integración. É un dispositivo enxeñoso que permite ir máis aló das limitacións físicas que ás veces leva a discapacidade.  Permite a unha persoa que non ten os movementos precisos e coordinados poder acceder á activación de obxectos diarios- que nos fan gañar en independencia. Ademais, un conector pode darlle aos nenos o acceso a un xoguete, onde a manipulación ata este momento fora difícil pola súa discapacidade. Apertando sobre a gran superficie do conector, o neno pode accionar un son, un ruído, etc. Da a oportunidade tanto a un neno como a un adulto con discapacidade de integrarse e de participar  nunha tarefa colectiva. 
Os xogos  de CAUSA-EFECTO adaptados ou adaptables para utilizar con conectores, e que así, o neno/a poida ser autónomo no xogo.

Darlle a posibilidade de controlar a súa contorna
Cando o emparellamos con outros accesorios, un conector permite ao usuario interaccionar coa súa contorna. Por exemplo, SimplyWorks Energise é unha caixa que ofrece a posibilidade de controlar os obxectos que funcionan con enchufe a partir de simples conectores. Funciona tamén con conectores sen cable da gama Simply works (véndense por separado) ou con calquera outro conector sen cable. 



FONTE: Hop´Toys/soluciones para niños excepcionales

SÍNDROME DE SOTOS.

En que consiste o síndrome de SOTOS?

A Síndrome de Soutos é un cadro clínico relacionado co sobrecrecimiento (as persoas afectadas nacen cunha talla elevada, xa que se produce un crecemento prenatal e post natal acelerado). É unha condición xenética que aparece cando hai anomalías no xene NSD1 (situado no cromosoma 5 -5q35). Ditas anomalías poden ser mutacións ou delecións.
As persoas afectadas pola Síndrome de Soutos (SS) teñen unha serie de trazos morfológicos comúns: macrocefalia, dolicocefalia, fronte prominente e bombeada, liña do cabelo alta, hipertelorismo, fisuras palpebrales antimongoloides, ponte nasal plano, pavillóns auriculares grandes e de implantación baixa, padal ojival e estreito, queixo prominente, hipoplasia do corpo calloso e ventriculomegalia. Teñen as mans e os pés grandes, presentan unha idade ósea avanzada e unha dentición temperá. Son hipotónicos (o babeo prolongado e a respiración pola boca poden ser debido á hipotonía), e atraso psicomotor.

Hai outros trazos que son menos comúns, como: hipoglucemia, convulsións, temperatura basal baixa, hipertiroidismo, hipotiroidismo, maior sudoración, escoliosis, cardiopatías, otitis, infeccións respiratorias, asma, alerxias, nistagmo, estrabismo.

As manifestacións físicas adoitan "suavizarse" co paso dos anos. Podemos dicir que, dalgunha maneira, as persoas con Soutos melloran coa idade.
Non é posible establecer unha pauta de tratamento para os afectados pola Síndrome de Soutos, xa que vai depender do estado clínico de cada persoa. 

Desenvolvemento psicolóxico

A maioría dos pacientes (97%) presentan dificultades de aprendizaxe, pero o grao de atraso cognitivo é bastante variable podendo oscilar desde lixeiro a moderado e de cando en cando severo, cun amplo espectro de cociente intelectual de 20 a 120 (Cole e Hughes, 1994). O atraso nas adquisicións do desenvolvemento en todas as súas áreas, incluíndo os avances motores e especialmente o desenvolvemento da linguaxe expresiva, están case sempre presentes.
Tamén se observan condutas de introversión, comportamentos estereotipados. Así mesmo, poden presentar reaccións fóbicas, ansiedade, pánico ante novas situacións, hiperactividade, inquietude, agresividade, e dificultade para relacionarse cos seus iguais. Ademais poden presentar condutas obsesivas e necesidade dunha rutina diaria.

Características conductuais

Debido a unha forte labilidade emocional, á falta de control de impulsos, á súa presenza física diferente e á hipotonía, adoitan aparecer dificultades de integración social (Sarimski, 2003) que, por conseguinte, tamén afecta á adquisición e mellora de habilidades sociais que permitan ao neno un mellor coñecemento do mundo.

Nos casos en que se aprecia unha forte tendencia á introversión ésta parece vir máis dada de forma externa que inherente, potenciada polo rexeitamento que manifesta ás veces o grupo de iguais, e a contorna comunitaria en xeral, o que á súa vez pode repercutir nunha escasa autonomía dada a tendencia para refuxiarse nunha forte dependencia do adulto. As súas condutas, sinaladas anteriormente, poden vir xeradas por unha falta de integración e socialización, máis, as consecuencias das frustracións xeradas polos seus problemas intelectuais ou as súas dificultades de linguaxe e comunicación (Cole e Hughes, 1994). Ademáis, os problemas de desenvolvemento e condutuais dos nenos poderían percibirse como máis graves do que en realidade son, debido a que, polo seu tamaño, en especial nos primeiros anos, as expectativas sobre eles son maiores que as que corresponden á súa idade (Cole e Hughes, 1990).

FONTE: Dionisia Plaza. Centro de rehabilitación médico psicopedagógico. Asociación Española Síndrome de Sotos (AESS). Junta Nacional Sueca de Salud y Bienestar.

POR QUE O NENO CON AFECTACIÓN NEUROMOTRIZ NON DEBEN SENTARSE EN W

GLUCOGENOSE. ENFERMIDADE DE CORI-FORBES. GUÍA INFORMATIVA

GLUCOGENOSE. ENFERMIDADE DE CORI FORBES

SÍNDROME DE SHPRINTZEN-GOLDBERG (SGS)

A síndrome de Shprintzen-Goldberg é un trastorno sumamente raro que se caracteriza por un hábito marfanoide, con anomalías craneofaciais (craniosinostose - Defecto conxénito que provoca que unha ou máis suturas da cabeza do bebé péchense antes do normal- trazos faciais dismórficos característicos), esqueléticos e cardiovasculares, e dificultades de aprendizaxe. Preséntase de forma esporádica e algúns destes pacientes presentan mutacións no xene da fibrilina-1.

Tamén coñecido como síndrome da craneosinostose marfanoide É unha condición que se asocia a anomalías craneofaciais, esqueléticas e outras. SGS é causada por mutacións xenéticas (cambios que afectan á estrutura e función do xene) nun xene que contribúe á formación de tecido conectivo.  

As características máis frecuentemente descritas craneofaciais de SGS, inclúen a forma anormal da cabeza (dolicocefalia: unha fronte alta e prominente, ollos saltóns (proptose ocular), os ollos moi separados (hipertelorismo),  estrabismo (ollo desviado), mandíbula pequena (hipoplasia maxilar ), padal alto e estreito (teito da boca), e orellas de implantación baixa)A síndrome de Shprintzen-Goldberg é un trastorno do tecido conectivo, con craneosinostosis e tipo de corpo marfanoide. 

As mutacións xenéticas, parecen ser de natureza esporádica (non hereditaria), e autosómica dominante (só unha mutación é necesario para ter unha predisposición á enfermidade).


REAL DECRETO LEI 1/2013 E LEI GALEGA 10/2014 DE ACCESIBILIDADE

Lei galega 10/2014, de 3 de decembro, de accesibilidade


Real Decreto Lexislativo 1/2013, de 29 de novembro, polo que apróbase o Texto Refundido da Lei Xeral de dereitos das persoas con discapacidade e da súa inclusión social.

REDUCIMOS A ESPASTICIDADE

INTERVENCIÓN DO PROFESORADO DE AL E PT AO LONGO DE EI, E.Primaria e E. Secundaria

O profesorado de Pedagoxía Terapéutica e Audición e Linguaxe desenvolven as súas tarefas ao longo de E.I., E. Pr, E. Secundaria

Normativa Profesorado De Apoio. Xunta de Galicia


25 RECURSOS PARA TRABALLAR A DISLEXIA

25 recursos para traballar a DISLEXIA
FONTE: educación 3.0