Amosando publicacións coa etiqueta trastornos. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta trastornos. Amosar todas as publicacións

TRASTORNOS DA COMUNICACIÓN E LINGUAXE


FONTE: Logopedas EOE Murcia;  M.I. Celdrán Clares y F. Zamorano Buitrago.


GUÍA PARA DOCENTES SOBRE A DISFEMIA


FONTE: Fundación española de la tartamudez

PROGRAMA DE ESTIMULACIÓN NO ALUMNADO CON ATRASO SIMPLE DE LINGUAXE

É unha disfunción que adoita afectar a máis dun dos niveis da linguaxe, sendo a fonología e a sintaxe os máis afectados.


O atraso simple da linguaxe pode aparecer desde o nacemento ou durante a súa etapa de crecemento, en calquera dos niveis que compón a linguaxe; éstes afectan sobre todo á expresión e nalgúns casos a comprensión sen que a causa débase a unha deficiencia auditiva ou trastorno neurológico. Isto evidénciase no desenvolvemento lento da linguaxe que non corresponde á idade cronolóxica.

Trátase dunha disfunción da linguaxe de tipo evolutivo con desfasamento cronolóxico. Aparece en nenos nos que non se atopan alteracións de tipo intelectual, relacional, motriz ou sensorial, aínda que afecta a máis dun módulo da linguaxe, en especial á fonología e a sintaxe. Preséntase como unha insuficiencia do aspecto lingüístico a nivel expresivo, comprensivo e articulatorio.

O atraso simple dase en nenos que non presentan, por tanto, ningún tipo de patoloxía, pero que, por calquera circunstancia, tardan máis tempo en alcanzar a comprensión da linguaxe

A continuación, podedes descargar un material realizado por Laura Serna Olmedo para un traballo de fin de grao, tutorizada por José Antonio Gil Verona no cal se deseña  e implementa un programa de intervención a oito alumnos con R.S.L de diferentes idades. Para iso e mediante unha metodoloxía práctica, as actividades que desenvolven; a motricidad bucofonatoria, a respiración e o sopro, a relaxación, a fonología, o léxico semántico, a morfosintaxe e a pragmática, adaptáronse ás diferentes idades cronolóxicas. 
FONTE: Orientación Andújar

DISLALIA

QUE É?


A dislalia é un trastorno na articulación dos fonemas por alteracións funcionais dos órganos periféricos da fala (beizos, lingua, veo do padal)
Pode afectar a calquera consoante ou vocal que suele darse unha maior incidencia do problema en certos sons.
As razóns das dificultades en certos sons son diversas. Nuns casos pode ser porque requiran maios axilidade e precisión de movementos, como sucece coa /r/. Noutras ocasións a razón pode ser que o punto de articulación non é visible e pódese facer máis difícil a súa imitación como a /k/. A veces, é debido a que existen sons, como a /s/, nos que hai unha maior tendencia a deformar as posicións articulatorias da lingua.

A DISLALIA NA REDE

Na Rede existen numerosos recursos educativos nos que profesionais e expertos poñen a nosa disposición materiais moi interesantes.
A sección da web guíainfantil.comadicada á dislalia. 
Especialmente recomedable tamén é a sección que o blog de Cantabria PTYAL adica á dislalia.
Tamén recomendamos dous artigos relacionados coa temática que nos ocupa. O primeiro deles está adicado a explicar "Cómo aprenden a hablar los niños" e, o segundo, a cómo é "El lenguaje del bebé: del balbuceo a las primeras palabras".

ENLACES DE INTERÉS
Diccionario visual "Leo lo que veo".
 Editorial SM. Libros vivos. Para aprender Jugando.
Espacio logopédico.
Guía Infantil.
Juegos Educativos de Pipo club:.
Materiales para la evaluación e intervención en dislalias (CPR de Avilés).
Programa de reconocimiento de fonemas.
Proyecto "Aprender". Necesidades Educativas Especiales. Ministerio de Educación y Ciencia.
Proyecto DosLourdes. El ordenador como instrumento de apoyo en el aprendizaje de la lectoescritura, la música y los juegos.
PTYAL.

UN TRASTORNO COMPLICADO. DISGRAFÍA.

QUE É?
Un conxunto de dificultades, derivadas de procesos perceptivo-motores na realización dos signos gráficos, ata a dificultade para compoñer textos, pasando por problemas na escrita de frases e dificultades ortográficas.

Clasificación clásica: adquirida e evolutiva.
1.- Desde o punto de vista neurolóxico, o término disgrafía adquirida debe aplicarse cando a dificultade escritora débese a un mal funcionamento do cerebro e o problema xurde despois de adquirir a escrita. Pode ser explicada por un traumatismo craneoencefálico, un accidente cerebro-vascular ou algunha outra causa neurolóxica.
2.- Por outro lado, disgrafía evolutiva denomínase á que se da en nienos cunha intelixencia normal, sen dificultades auditivas, visuais, neurolóxicas ou motoras e que tiveron as oportunidades educativas habituais. De maneira sorpresiva e persistente, as súas dificultades interfieren de maneira significativa no rendemento académico, indo máis alá do esperado para súa idade cronolóxica, pudendo afectar a un ou a varios procesos da escrita.
Así pois, hoxe en día, o enfoque é máis amplo, considerando a disgrafía como o conxunto de dificultades específicas asociadas a distintos procesos escritores que poden ser alterados. En numerosas ocasións estas dificultades aparecen asociadas a outras dificultades específicas (especialmente de lectura), aínda que non sempre é así.

A escrita é unha aprendizaxe moi complexa que o neno realiza nos primeiros anos escolares. As dificultades neste área van estar asociadas con frecuencia coa dislexia, aínda que poden darse de forma totalmente independiente.

VÍDEO
Neste vídeo amósase un claro exemplo das dificultades dunha nena de 10 anos cunha disgrafía con proxección disléxica, o que deriva en problemas de aprendizaxe. Tamén coñeceremos as principais características da disgrafía.





RECURSOS INTERACTIVOS
A continuación presentamos unha aplicación de apoio á lectoescritura denominada: 


Dispón de varias actividades e xogos de orgografía, lectura, escrita e vocabulario. Foi desenvolvida por Francisco lópez Hijano e Francisco Vega Sepúlveda. Junta de Andalucía.

Letras de colores (Mestre a Casa)da Generalitat Valenciana, ofrece xogos didácticos interactivos que traballan todos os aspectos que interveñen no proceso lectoescritor.

Por último, o profesor Juan García Moreno, do CEIP "Blas Infante" de Sevilla é o autor de Lectoescritura adaptada, que, tanto podemos empregalo para educación especial como para os primeiros cursos de educación primaria. Aborda mediante xogos: orde alfabético, asociacións, conciencia fonolóxica....


PROPOSTA DE LECTURA
Entendiendo la disgrafía. El ajuste visomotor en la escritura manual. Pedro Pablo BERRUEZO. Revista Iberoamericana de Psicomotricidad y Técnicas Corporales.
O autor realiza unha análise dos subprocesos que se dan no proceso da escrita, subraiando o papel que xoga o axuste perceptivo-motor producido entre a visión dos nosos ollos e a acción das nosas mans.
FONTE: Procomún: Red de Recursos Educativos en Abierto.

CONTO SOBRE A DISLEXIA: "las letras y yo"

Conto ilustrado para entender o concepto de dislexia. Explica os sentimentos dunha nena que, por moito que se esforza, non aprende as letras como os seus compañeiros. Inclúe un audio para facilitar a lectura do alumnado, e orientacións para as familias e educadorea. Tamén está indicado para logopedas, orientadores e mestres.
As autoras deste conto -a nai dunha nena disléxica e unha logopeda- queren aportar a través do relato as súas vivencias e coñecementos para axudar aos nenos con dislexia e as súas familias. 

versión para iPad/Mac

TRASTORNOS DO NEURODESENVOLVEMENTO. Diccionario.



Os trastornos do neurodesenvolvemento son alteracións ou retrasos no desenvolvemento de funcións vinculadas á maduración do S.N.C. que se inician na infancia e siguen un curso evolutivo estable.