GUÍA DE ALIMENTACIÓN PARA PARÁLISE CEREBRAL

                                                          

GUÍA DE ALIMENTACIÓN PC.

Recomendacións para persoas con parálise cerebral e outras discapacidades con grandes necesidades de apoio sobre alimentación e deglución.

                                                                                                                             FONTE: ASPACE

CUBIERTOS E UTENSILIOS ADAPTADOS

O prato grande para comer con fondo en pendente está pensado para persoas que só poden usar unha man. Permite recoller os restos de comida apoiando o cuberto na parede en pendente do prato.

                                             

 

  

  

Equipo que aumenta a capacidade para que unha persoa poda pechar o botón da camisa ou do pantalón que desese poñerse

 

FONTE: ortopediaplus

PARÁLISE CEREBRAL. ALIMENTACIÓN POR SONDA

As sondas de alimentación que son colocadas no nariz ou o estómago permiten que as persoas con parálise cerebral poidan alimentarse sen necesidade de masticar ou tragar.

A colocación dunha sonda de alimentación é unha decisión bastante difícil para os pais. Xa que eles desexan que os seus fillos sigan alimentándose por medio da boca do mesmo xeito que os demais nenos.

Para algúns nenos con parálise cerebral, resulta moi inseguro alimentarsese pola boca. Nos nenos con dificultades para masticar ou tragar, os alimentos poderían chegar ás vías aéreas, aos pulmóns, provocando importantes problemas respiratorios. De darse esta situación, os pais deberán interromper a alimentación por boca e comezar a alimentación por sonda, baixo supervisión médica.

A alimentación por sonda pode ser unha alternativa para aqueles nenos que poden comer de forma segura pero que non logran inxerir o suficiente para manterse saudables. En casos como este, poderíase implementar a alimentación por sonda como suplemento á rutina habitual de alimentación.

A alimentación por sonda no neno con parálise cerebral pode facer que o momento da comida sexa máis doado, non só para os nenos senón tamén para as familias; facendo que este momento sexa menos estresante e moito máis fácil para os propios nenos con este tipo de problemas, ao tempo que supón certa tranquilidade para as familias, ao comprobar que están a recibir de forma segura os nutrientes que o seu corpos necesitan.

A sonda de alimentación para nenos con parálise cerebral pode colocarse a través do nariz para chegar ao estómago, cabe lembrar que isto se utiliza para alimentación de apoio a curto prazo.

Os alimentos en forma de puré ou as fórmulas completas e nutricionalmente equilibradas poden garantir que un neno obteña as calorías suficientes e a nutrición necesaria para crecer e manter un peso saudable, ao tempo que recibe suficientes líquidos como para manterse hidratado.

FONTE: Discapacidade online

PARALISE CEREBRAL E NECESIDADES NUTRICIONAIS

Os nenos con parálise cerebral vense afectados por problemas co ton muscular, así como cos movementos voluntarios e as habilidades motrices. Debido a isto, os horarios das comidas pódense converter nun inmenso desafío. 
Nalgúns casos, os nenos non teñen a suficiente coordinación para comer sós e masticar ou tragar, sen que isto resulte algo inseguro para el.

Os problemas coa dixestión, o reflujo gastroesofáxico e os problemas de estreñimento fan que comer sexa unha molestia, máis que algo agradable. Estas dificultades traen consigo unha inadecuada alimentación chegando a provocar problemas de crecemento e/ou desnutrición.

Cunha adecuada dieta e técnicas de alimentación, os nenos con parálise cerebral poden gozar tamén do momento da comida, sentirse satisfeitos e así recibir todos os nutrintes que requiren para o seu crecemento e desenvolvemento.

Cales son os nutrintes que necesita un neno con parálise cerebral?

Do mesmo xeito que outros nenos, éstes requiren unha alimentación adecuada e saudable. Pero, nalgúns casos é posible que requiran máis ou menos calorías, dependendo do nivel de actividade e ton muscular que teñan.

Se un neno ten un elevado nivel muscular e maior nivel de actividade física, quere dicir que ten un maior gasto de enerxía, por tanto necesitará comer máis que un neno con baixo ton muscular e menos actividade física.

Os nenos menos activos e con dificultades para recibir os nutrientes na súa dieta debido aos problemas de alimentación, teñen máis probabilidades de ter ósos débiles e fráxiles (pouca densidade ósea). Isto fai que os seus ósos teñan máis probabilidades de fracturas.

Para que os nenos con parálise cerebral manteñan máis fortes os ósos é necesario que reciban cantidades suficientes destes tres nutrientes:

1. Calcio: os alimentos que inxerirnos conteñen vitaminas, minerais e outros nutrientes. O calcio é un importante mineral coa función de sostén da estrutura ósea e dentes. O leite, o iogur e o queixo son alimentos con alto contido de calcio, por exemplo.

2. Vitamina D: axuda a que o corpo absorba o calcio dos alimentos e suplementos que inxerimos. Está presente no salmón, o aceite de fígado de peixe e os produtos fortificados, (Os produtos así denominados son aqueles que foron modificados na súa composición orixinal mediante a adición de nutrientes esenciais a fin de satisfacer as necesidades particulares da alimentación de determinados grupos da poboación) como o leite, o mollo de laranxa e o cereal. A vitamina D tamén é producida polo noso propio corpo, cando expoñemos a pel ao sol. 

3. Fósforo: este mineral desempeña un importante papel na formación dos nosos ósos e dentes. O fosforo podémolo atopar en produtos lácteos, peixe, ovos, pito, así como nos froitos secos e os grans enteiros.

Tamén existen outros minerais de moita importancia para a saúde dos ósos, como o magnesio, o cobre, o zinc e o manganeso.

Estes minerais son necesarios en pequenas cantidades.

Listado de alimentos para una dieta rica en Fósforo Grupo de alimentos Alimento Cereales y derivados Avena, harina de trigo, pan integral, arroz blanco e integral, pasta. Verduras y hortalizas Guisantes, alcachofa, champiñón, col, brotes de soja, perejil. Legumbres Soja en grano, lentejas, judías, habas, garbanzos. Frutas Uva pasa, ciruela seca, higos secos, dátil seco, coco. Frutos secos Pistacho, almendra, cacahuete, nueces, piñones, almendra, avellanas, castañas. Lácteos y derivados Todos los quesos, leche en polvo. Carnes, caza y embutidos Hígado, pavo, pato, caballo, buey, lomo embuchado, gallina, conejo, liebre, sesos de ternera. Pescados, mariscos y crustáceos Bacalao seco, gambas, truchas langostinos, lenguado, salmón, sardinas, mejillón, almejas, atún arenque, besugo, gallo. Huevos Huevo entero, yema.

FONTE: fisterra.com. Atención Primaria en la Red

IMPORTANCIA DO USO DE PRODUTOS DE APOIO

Os produtos de apoio, coñecidos tamén como axudas técnicas, úsanse en determinas situacións para fomentar a independencia funcional e a autonomía nas actividades da vida diaria.

Considérase un produto de apoio aquel que é fabricado especialmente ou está dispoñible no mercado, utilizado por ou para persoas con discapacidade destinado a:

• Facilitar a participación.
• Protexer, apoiar, adestrar e/ou substituír funcións, estruturas corporais e/ou actividades.
• Previr deficiencias, limitacións na actividade ou restricións na participación.

As razóns para utilizar un produto de apoio poden ser varias, pero o obxectivo principal será a capacidade da persoa para realizar as tarefas que requira, da forma máis autónoma posible, con eficacia, seguridade e comodidade. Por tanto, as axudas técnicas abarcan un amplo espectro desde as máis simples ás máis sofisticadas, destacamos:

• Produtos de apoio para o tratamento médico personalizado: equipamento para axudar a unha persoa para respirar, pezas de roupa para previr cicatrices hipertróficas despois dunha queimadura.....
• Produtos de apoio para o adestramento/aprendizaxe de habilidades: axudas para o adestramento de comunicación aumentativa e alternativa, para adestrar a integración sensorial...
• Órtesis e prótese: para membro superior, membro inferior, calzado ortopédico....
• Produtos de apoio para o coidado e a protección persoal: calzadores, abotonadores, tiradores para cremalleras, alzas e asentos para inodoros...
• Produtos de apoio para a mobilidade: bastóns, andadores, cadeiras de rodas...
• Produtos de apoio para actividades domésticas: tapetes antiescorregadizos, escurridores, cepillos para a vaixela...
• Mobiliario e adaptacións para vivendas: mesas reclinables, taboleiros para escritura, atrís para libros...

Actualmente moitas persoas con discapacidade atopan limitacións na realización de diversas actividades, debido ao descoñecemento nesta área e que co uso correcto de axudas técnicas facilitaríanlles o desenvolvemento das mesmas, promovendo a súa autonomía persoal. De aí, a importancia de coñecer a posibilidade do uso destas, o gran catálogo existente e os profesionais formados nesta área que poidan axudar.


Á hora de elixir un produto de apoio débese realizar unha valoración na que se teña en conta: 

• o usuario interesado (capacidades, limitacións...),
• o uso ou as actividade que desexa realizar, 
• a contorna onde se desenvolvesen e 
• a variedade de axudas técnicas dispoñibles no mercado nese momento. 

FONTE: Lidia Cubero (Terapeuta Ocupacional). CREENA

ALIMENTACIÓN E AXUDAS PARA A LIMITACIÓN MOTRIZ

CULLER ANTIDERRAMES (MADDAK)

Mantén a comida no utensilio e limita a cantidade de derrames. Recomendable para líquidos e alimentos como millo, arroz, chícharos, etc. Para nenos e adultos con tremores, coordinación limitada e/ou debilidade nas extremidades superiores

CULLER PLÁSTICA CON ÁNGULO

Para persoas con mobilidade limitada en extremidades superiores ou diagnosticadas con trastornos neurológicos, derrame cerebral, artrite, fracturas de boneca, disfuncionalidade en ombreiro, ou, parálise cerebral. Permite obter comida con movementos sinxelos do cóbado, minimizando movementos do ombreiro e antebrazo. A forma da culler evita que os alimentos se derramen.

CUBERTOS DE MANGO ANCHO (MADDAK)

Cubertos con mango extra groso , para as persoas con artrites, debilidade en agarre ou outras limitacións de man. Inclúe 4 pezas.
Lixeiros e fáciles de lavar.








CULLER ANTIDERRAMES - HALO CUP (MADDAK)

Vaso con base de aureola que proporciona estabilidade e reduce a posibilidade de derrames accidentais. O deseño do mango elimina o esforzo exercido durante o agarre. Tamaño adecuado para mans pequenas. Contén 6.5 oz (192ml).

CUBERTOS FLEXIBLE DE MANGO ANCHO (MADDAK)

Cubertos con mango extra groso para as persoas con artrites, debilidade en agarre ou outras limitacións de motricidad e forza.  O metal é flexible para que o usuario atope o ángulo adecuado para facilitar a súa alimentación.

Pezas dispoñibles Culler e Garfo, por separado.

Lixeiros e fáciles de lavar.

FONTE: Ability

ALIMENTACIÓN NA PARÁLISE CEREBRAL. GUÍA

PARÁLISE CEREBRAL E ALIMENTACIÓN

FONTE: Isabel L. Domínguez Oller. Universidade de Almería

ALIMENTACIÓN E NUTRICIÓN DOS NENOS CON PARÁLISE CEREBRAL

Os nenos e nenas con parálise cerebral teñen un risco elevado de dificultades alimentarias (e consecuente desnutrición). Poden ter dificultade para beber líquidos, ao tragar e/ou masticar. Debido a problemas co ton muscular e a movementos involuntarios,  moitas veces teñen unha coordinación reducida nos patróns de respiración,

de succión-deglución, o que pode provocar un consumo de nutrientes moi pobre coas comidas.

CAUSAS DE DIFICULTADES ALIMENTARIAS  COA PC:

• Musculatura oral débil, incluíndo os músculos dos beizos, lingua, mandíbula e gorxa
• Movementos extra de músculos orais
• Mala coordinación dos músculos orais
• Pouco control da postura e da cabeza

POTENCIAIS SOLUCIÓNS:
A un neno con PC deberíanselle ofrecer comidas e meriendas estructuradas e balanceadas nutricionalmente. Merendar moi frecuentemente entre comidas pode conducir a unha ingesta pobre en xeral e a unha dieta pobre en calidade nutricional. As comidas deben ser balanceadas, contendo fontes de carbohidratos, proteínas, froitas e verduras.
A miúdo os nenos con PC teñen dificultades para satisfacer as súas necesidades nutricionales pola vía oral. Si o neno recibe alimentación por sonda, estas necesidades poden ser cubertas por medio dunha combinación de sonda e vía oral. Si o neno non recibe alimentación por sonda, complementar a ingesta habitual con comidas densas en proteínas ou calorías pode axudar ao seu neno a recibir a nutrición que necesita para crecer e desenvolverse. Un neno que non estea recibindo unha nutrición adecuada en forma de calorías, proteínas, vitaminas e minerales non vai poder responder ás terapias da mellor forma. O seu crecemento e desenvolvemento poden quedar comprometidos.

Para obter os mellores resultados, recoméndase que a alimentación do neno abórdese en equipo, así todas as súas necesidades poden ser tidas en conta apropiadamente. O equipo, que pode incluír aos cuidadores do neno, un patólogo do fala e a linguaxe, un terapeuta ocupacional, un fisioterapeuta, un dietista, e/ou un médico, pode utilizar algunhas das seguintes técnicas para colaborar en mellóraa da alimentación e nutrición:
Asento adaptado: A miúdo pódese mellorar o control da cabeza e a postura por medio de reemplazar o asento que o neno usa á hora para comer por algo que o leve máis á posición pélvica apropiada e, de ser necesario, que teña algún apoio para o tronco.

Cubertos adaptados: Ás veces os mozos se desenvuelven mellor con cuncas, pratos e culleres especiais. Hai unha gran variedade de produtos dese tipo no mercado. Como as necesidades de cada neno son únicas, o equipo de alimentación necesitará facer recomendaciones específicas para cada neno.

Modificacións na dieta: Algúns nenos poden non adaptarse ben a unha dieta que é típica para outros nenos da súa idade. Por exemplo, algúns nenos poden necesitar beber os líquidos espesados así poden controlar mellor o líquido mentres están tragando. Outros nenos quizais non poidan masticar apropiadamente as texturas máis duras, e xa que logo eles poden necesitar que lles sirvan algunhas comidas pisadas ou trituradas. De novo, o equipo de alimentación poderá determinar as modificacións apropiadas a facer na dieta de cada neno.

Cambios nas técnicas de alimentación: Un equipo de alimentación podería recomendar técnicas específicas para alimentar a nenos con parálisis cerebral que poidan impulsar a mellóraa no control e a seguridade. Por exemplo, para incluír un envolvimiento máis activo dos beizos en quitar a comida da culler (antes que ter que pasar a culler sobre a parte superior da boca do neno para quitar a comida), o cuidador podería aprender a poñer o cuenco da culler sobre a lingua do neno e aplicar unha suave presión sobre ela ata que a pícara pechadura a súa boca e quite a comida por si mesmo. Ou, de modo de promover unha mellora para beber da cunca, o cuidador pode soster levemente a mandíbula do neno coas súas mans.

Alimentación por sonda: En ocasións, malia os maiores esforzos, un neno con PC non poderá comer pola vía oral. Ao tragar, a comida poderíase ir aos pulmóns, causándolle atragantamiento ou neumonía. Algunhas veces, é seguro que os nenos coman pero non poden comer o suficiente por vía oral, encamiñándose así á malnutrición. Nestas instancias, o equipo de alimentación vai ter que considerar a alimentación por sonda. Hai diferentes tipos de sondas que poden distribuír alimentos a través do nariz ou directo ao estómago. O equipo do neno decidirá cal método é o mellor para o caso. O feito de que un neno comece a recibir alimentación por sonda non necesariamente significa que xa non pode comer máis pola vía oral. O equipo de alimentación fará recomendaciones sobre alimentos vía oral dependendo de que tan segura é a forma en que o neno traga.

FONTE: Orphan Nutrition

GUÍA PARA O MANEXO DA DISFAXIA NA PARÁSISE CEREBRAL

Paralisis Cerebral Guia De Manejo De La Disfagia