OS MONSTROS SÍ EXISTEN

Educación infantil
                   

Camila ten medo aos monstros, todas as noites os ve, pero ninguén a cré. Un día atopaa a alguén que lle ocurre o mesmo, e ademáis daralle a solución para poder vencer o medo aos monstros.
FONTE: AUTORA: Carolina Solano



NO SOMOS ANGELITOS. LECTURAS

De 6 a 8 años
Criar a un fillo no século  XXI é un labor case heroico, e cando o pequeno vén ao mundo acompañado dun cromosoma de máis, a tarefa, por moitos factores, vólvese aínda máis titánica. 

O autor, intelixente e acertadamente, propón unha desmitificación dos tópicos. Ante a habitual reacción da sociedade nestes casos (tenrura, empatía sincera ou simulada…), recollida no libro a través dun  troquel, é necesario coñecer que todos os nenos “non son  anxiños”. 

A casa convértese nun “campo de batalla”, os pais sinten que o mundo se lles vén enriba, non sempre reina o bo humor…







Este libro trata de:  Relación  pais- fillos, Síndrome de Down, Infancia,  Xogos  infantís,   Travesuras,  Nenos, Humor, Crítica social,  Relacións familiares

FONTE: Canal Lector

DISFRUTAMOS DA LECTURA


A FOTO

O alumnado por fin descansa, chegan as merecidas vacacións. Agora toca "cambio de actividade", xogar moito, respirar moito aire puro e sobre todo, prepararse con este cambio de actividade para estarmos dispostos a recibir o vindeiro curso.
FELIZ VERÁN PARA TODOS! 


FONTE: Andoni e o seu blog SANTURTZI ACCESIBLE

A PRIMEIRA NORMA INTERNACIONAL SOBRE TURISMO ACCESIBLE

A primeira norma internacional sobre turismo accesible aprobarase no 2020

A  ISO 21902 está impulsada por Fundación ONCE, a Asociación Española de Normalización (UNE) e a Organización Mundial do Turismo (OMT).



A nova norma  ISO 21902 sobre turismo accesible verá finalmente a luz en 2020, segundo anunciou este martes o director xeral da Asociación Española de Normalización (UNE), Javier García, durante unha mesa redonda organizada pola axencia  Servimedia.

Denominada  ISO 21902 'Turismo e servizos relacionados. Turismo accesible para todos', trátase da primeira norma internacional neste terreo. Foi impulsada por Fundación ONCE, ÚNEA e a Organización Mundial do Turismo (OMT), co liderado do Real Padroado sobre Discapacidade.

Na mesa redonda sobre a aplicación da normativa UNE participaron tamén o director xeral de Políticas de Apoio á Discapacidade do Ministerio de Sanidade, Consumo e Benestar Social e presidente do Real Patronato sobre Discapacidade, Jesús  Celada, e o director de Accesibilidade Universal e Innovación de Fundación ONCE, Jesús Hernández. O director xeral de  Servimedia, José Manuel González  Huesa, moderou o encontro.

DIVERSIDADE

En España existen 140 normas sobre accesibilidade que abarcan os principais ámbitos de actuación. Ademais dos temas nos que xa hai un longo percorrido, como a accesibilidade universal e o deseño para todos, e as de produtos e servizos, hai normas para outros campos como as tecnoloxías da información e a comunicación, a contorna construída, o transporte ou a autonomía persoal, apuntou García. Agregou que tamén se abordan temas como a formación e a educación, as cidades intelixentes, o turismo ou a accesibilidade cognitiva.

En 2011, aprobouse a primeira norma  ISO sobre accesibilidade da contorna construída, impulsada por ÚNEA e por Fundación ONCE co liderado do Real Padroado sobre Discapacidade. Servirá de base á primeira norma europea neste campo, cuxos traballos de elaboración preside  Fundacion ONCE, coa Secretaría de ÚNEA.

Este documento, realizado baixo mandato da Comisión Europea, fixa o consenso sobre os requisitos funcionais que posibilitan que un edificio, un parque ou unha rúa sexa accesible, e axudará a  uniformar o criterio respecto diso nos países membros dos organismos europeos de normalización  CEN e  CENELEC.

Tamén, a Comisión Europea designou recentemente a Norma de Requisitos de Accesibilidade de Produtos e Servizos TIC como o modo de demostrar o cumprimento coa Directiva Europea de Accesibilidade Web, que obriga a que os sitios webs e as aplicacións móbiles públicas sexan accesibles. Outro exemplo é a norma española UNE de rotulación accesible, que está citada no Código Técnico da Edificación.

En conxunto, o 12 % das normas do catálogo español están recollidas na lexislación e os estándares contribúen dun modo decisivo ao logro dos Obxectivos de Desenvolvemento Sustentable (ODS). Así, as normas sobre accesibilidade axudan á consecución do  ODS 10 sobre redución das desigualdades, proseguiu, e no caso do  ODS 11 sobre cidades e comunidades sustentables, a norma UNE de Destinos Turísticos Intelixentes contribuirá ao seu logro. Pola súa banda, a Norma de Lectura Fácil axudará a conseguir o  ODS 8 sobre traballo decente e crecemento económico.

FONTE: PREDIF.
Noticia publicada por SERVIMEDIA el martes, 18 de junio de 2019

INTELIXENCIAS MÚLTIPLES, EN RESUMEN

8 razóns para promovelas na aula






GUÍA DE ORIENTACIÓN ACADÉMICO Y PROFESIONAL PARA SÍNDROME DE DOWN E DISCAPACIDADE INTELECTUAL

A Federación Galega de Institucións para a síndrome de Down ("Down Galicia") elaborou unha Guía de Orientación Académica e Profesional para persoas coa síndrome de Down e/ou discapacidade intelectual, que ten un carácter anual.
Este recurso ten como misión facilitar, na medida do posible, os medios para que as persoas coa síndrome de Down e outras discapacidades intelectuais afronten axeitadamente a tarefa de descubrir e elixir os mellores camiños e alternativas para eles respecto ao seu futuro académico e profesional.

Guía de orientación académico y profesional para Síndrome de Down e discapacidad intelectual ACTUALIZADA



QUE PUEDO HACER..... COLECCIÓN. LECTURAS. GUÍAS

¿Qué puedo hacer cuando me da miedo irme a la cama?: Un libro para axudar aos nenos a superar os seus problemas para durmir 

SÍNDROME DE LANDAU KLEFFNER

Síndrome de afasia epiléptica adquirida

É o outro nome que recibe o síndrome de Landau-Kleffner –SLK–, porque este síndrome epiléptico caracterízase pola perda da linguaxe –afasia– nun neno cuio neurodesarrollo e cognición previos eran normais.
É un síndrome moi pouco frecuente, descoñécese o número de persoas que o sofren, pero o número de diagnósticos aumenta cada ano, probablemente por ser cada vez máis coñecido.
A primeira descrición foi en 1957, polos doutores William Milton  Landau e Frank  R.  Kelffner. 
É unha enfermidade rara e por tanto convén coñecela para aumentar a súa detección.
Nesta síndrome prodúcese unha alteración do patrón eléctrico normal do soño, pola presenza de descargas anómalas e moi frecuentes das neuronas. Estas descargas entorpecen o funcionamento do cerebro que entón non realiza as funcións  reparadoras que suceden durante o descanso producíndose unha deterioro  cognosicitivo, especificamente na linguaxe. Trátase pois dunha  encefalopatía  epiléptica.
Causas
Non se sabe por qué se producen estas descargas anómalas durante o soño. Parece que empezarían nun lado do cerebro e rapidamente pasarían ao contrario, a través das fibras que conectan ambos hemisferios, xeneralizándose a toda a actividade eléctrica cerebral.
Estas descargas afectan as vías  auditivas causando un deterioro no seu funcionamento e secundariamente unha alteración na comprensión da linguaxe.

Crises  epilépticas

Posto que se trata dunha síndrome epiléptica, enseguida pensamos nas convulsións, pero non ten por qué ser así. Produce pouca sintomatoloxía  convulsiva. Hai pacientes que só terán unha crise en toda a súa vida. 

As descargas que se rexistran no  electroencefalograma – EEG– durante o soño non se consideran crises, porque non causan clínica asociada, é dicir non se ve que o neno teña movementos anómalos mentres suceden. Pero está claro que interrompen a función normal do cerebro xa que persisten durante gran parte do soño –entre o 85 e o 100% do tempo que o neno dorme– polo que a súa presenza causa un alto risco de deterioro significativo da linguaxe.

As crises adoitan ser nocturnas e as súas características son variadas: sacudidas rítmicas e sincronizadas das catro extremidades, dun só membro ou de apertura dos ollos e desconexión do contorna pero sen movementos asociados. 

Parece claro que o que causaría os problemas da linguaxe é a actividade eléctrica anómala tan persistente durante a noite.

Inicio e evolución da enfermidade
A idade de inicio adoita ser entre os 2 e os 8 anos de idade, e máis concretamente, entre os 5 e os 7 anos. Nunca aparece despois dos 12 anos. É pois unha síndrome  epiléptica dependente da idade e que garda relación co  neurodesenvolvemento. 

O  neurodesenvolvemento é normal ata que aparecen as descargas eléctricas anómalas. Claro que canto máis cedo debute menos desenvolta estará a linguaxe e máis difícil pode ser sospeitar unha síndrome de  Landau- Kleffner. 

Debido a que se afectan as vías cerebrais  auditivas da linguaxe, o primeiro que aparece é unha dificultade para comprender o que oen.

O inicio pode ser brusco, dun día para outro, ou progresar durante semanas ou meses. A miúdo é  fluctuante, de maneira que a intres comprenden e a intres non, o que pode atrasar aínda máis o seu diagnóstico. 

Nos casos máis clásicos, o déficit queda restrinxido unicamente á comprensión da linguaxe, quedando preservadas outras capacidades  cognoscitivas e o comportamento. 

Os trastornos da comprensión teñen as consecuencias máis graves cando se seguen dunha dificultade para falar, a linguaxe deixa de ser fluída e espontánea pasando a ser telegráfica e  estereotipada. Finalmente pode aparecer un mutismo total sendo incapaz de responder mesmo a sons non verbais. Isto leva a unha indiferenza que pode confundir o diagnóstico con xordeira ou autismo. 

Nestas circunstancias facilmente aparecerán problemas de atención e de conduta. Resulta difícil dicir se son debidas á propia síndrome ou á reacción lóxica ante a perda catastrófica das capacidades comunicativas. 

O tratamento está dirixido a suprimir a actividade eléctrica anómala que se rexistra nos electroencefalogramas e para iso utilízanse distintas combinacións de fármacos  antiepilépticos e incluso  corticoides.

Ademais do tratamento farmacolóxico, a atención psicolóxica e pedagóxica é imprescindible, e deberá ser individualizada. 

Nuns poucos casos, a síndrome de  Landau-Kleffner desaparece espontaneamente aos poucos meses. Pero o máis habitual é que dure anos e que tras un período de tempo variable desde o debut, a linguaxe xa non empeore máis ou mesmo mellore. 

Todos os tipos de evolución son posibles. Desde a recuperación total sen secuelas ou mellorías parciais que permiten unha vida normal, a déficits graves ou ausencia total de linguaxe.


FONTE: Mª José Más en Neuronas en crecimiento

VÍDEO. DISCAPACIDADE INTELECTUAL

A Xunta de Galacia, coa colaboración dunha serie de asociacións e fundacións do ámbito da discapacidade e o cine, produciu unha serie de cortos de animación sobre diversas discapacidades. A ver que vos parece.

PRENSIÓN LÁPIZ

 
        

 

DIVERSIDAD Y EFICACIA EN LA ESCUELA. BUENAS PRÁCTICAS EN ENSEÑANZA OBLIGATORIA


 Diversidad cultural y eficacia de la escuela. Un repertorio de buenas prácticas en la escuela obligatoria. UNED




FONTE: UNED. Gracias Eloísa

LUGARES DEFICIENTES. A FOTO


LOS BUENOS HÁBITOS DE LA ESCRITURA EMPIEZAN EN LA ESCUELA, IGUAL PARA DIESTROS QUE PARA ZURDOS


A man participa da escritura exercendo un efecto chamado de“pinza anatómica”, que é a que nos permite  asir o instrumento de escritura. 
O dedo  pulgar adopta unha posición de soporte,  aínda que  como  nos describen Rouvière  e Delmas  (1974) a súa implicación no exercicio resulta moi importante, pois todo o control  funcional exérceo este dedo por ser o que maior mobilidade ten (os  demáis só poden flexionar-estender, mentres que o pulgar permite controlar  a orientación no  espazo e ademáis a rotación automática). 
Unha  vez conformada a pinza, a posición máis cómoda para escribir é a que facilita unha maior relaxación da musculatura intrínseca ( dos músculos e tendóns que dispoñen a posición dos dedos), o  mismo que a  extrínseca (a tensión que requiren estes para  asir o instrumento  e desplazalo pola liña do  grafismo).
Unha análise detallada do procedemento, permítenos determinar dúas cuestións  que debe  controlar  a  motricidade fina na man para conseguir unha correcta execución da escritura: 
  • Por  un lado, o posicionamento muscular na pinza dixital que é o que permite controlar o instrumento de  escritura xenerando a menor cantidade  posible  de tensións  musculares; 
  • Por  outro, que  ese resulte debidamente recollido na man, de maneira que non sexa  necesario presionalo en exceso e discorra firme na escritura.

A consecuencia das incorrecciones provócase un cansancio muscular  que  a medida  que se vai  escribindo, aumenta,  afectando tamén á fluidez da escritura e á lexibilidade do texto.

LOS BUENOS HÁBITOS DE ESCRITURA, EMPIEZAN EN LA ESCUELA, LO MISMO PARA DIESTROS QUE PARA ZURDOS (GOOD WRITING HABITS BEGIN IN SCHOOL, BOTH FOR RIGHT-HANDED AND FOR LEFT-HANDED)


Centro de Enseñanza Superior Don Bosco,
Universidad Complutense de Madrid


                                                 FONTE:José Quintanal Díaz Universidad Complutense de Madrid

QUE É A DISCAPACIDADE?


TÉCNICAS SENCILLAS Y EFICACES PARA COLLER BEN O LÁPIZ

AMIGO LAPICITO. VÍDEO



FONTE: Infantilsancalixto´Blog. 
TU LAPICITO Canta Marta Falcón

HABILIDADES MOTORAS FINAS

Os nenos desenvolven as habilidades motoras a diferentes ritmos. Pero, cando os nenos pequenos teñen problemas coas habilidades motoras finas, dificúltase a execución de tarefas importantes como agarrar utensilios (lapis, por exemplo), mover obxectos coa punta dos dedos e usar ferramentas como as tesoiras. Tamén poden ter dificultade para aprender a atarse os cordóns dos zapatos. Se as habilidades motoras finas do seu fillo necesitan mellorar, poña en práctica estas divertidas actividades.

Plastilina e arxila

A plastilina e a arxila a miúdo empréganse como parte do “traballo pesado” que forma parte dunha dieta sensorial. Tamén poden mellorar as habilidades motoras finas dos nenos. Motive ao seu fillo a que aperte, estire,  pellizque e forme “serpes” ou “vermes” con eses materiais. Mesmo pode facer que o seu fillo tente cortar a plastilina coas tesoiras. (Aprenda como facer tres tipos de masas sensoriais, coñecidas en inglés como “ slime”).


Pintar


Diferentes maneiras de pintar poden axudar a fortalecer a coordinación mano-ollo e a destreza manual do seu fillo. Pintar cos dedos permite que o seu fillo use as súas mans e se  ensucie. Pintar cun pincel axuda a que o seu fillo aprenda a soster un pincel e a adquirir máis control ao usalo como ferramenta (os kits para reproducir pinturas por números son excelentes para pintar con pincel). Para agregar un pouco de diversión sensorial, pode probar a pintura rasca e cheira.

Xogar con esponxas



Unha esponxa nova e limpa, un pouco de auga e dous recipientes é todo o que necesita para esta actividade. #Encher con auga uno dos recipientes e deixe o outro recipiente baleiro. O seu fillo pode humedecer a esponxa en auga e despois espremela no recipiente baleiro. É un xogo sinxelo que pode fortalecer as súas mans e antebrazos. Se vostede corta un pedazo de esponxa, e ten un  pizarrón e un anaco de xiz, tamén pode facer unha actividade  multisensorial de escritura a man do tipo “Humedecer-Secar-Probar”.

Competencia de arroz


Divida un puñado de arroz cru en dous recipientes plásticos e teña un baleiro á man. Entregue ao seu fillo unha pinza de plástico pequena e teña outra para vostede. Fagan unha competencia para ver quen é o primeiro en pasar todo o arroz do seu recipiente ao recipiente baleiro, usando as pinzas. Se o seu fillo ten dificultade porque os grans de arroz son demasiado pequenos, pode facelo con cereal en forma de círculos ou con contas de bixutería.



Xogar con auga



Encha un cuarto de cunca con auga. Entregue ao seu fillo unha cunca baleira e un  gotero ou unha xiringa limpa. Faga que o seu fillo tente transferir a auga dunha cunca a outra usando o  gotero ou a xiringa. Tamén pode dar máis cuncas ao seu fillo, engadir  colorante de alimentos á auga e facer un experimento de mestura de cores.





Xardinería e plantar


As actividades de xardinería poden parecer actividades máis adecuadas para desenvolver as habilidades motoras grosas, pero algunhas tamén requiren o control de músculos pequenos. Por exemplo, sementar unha pequena planta nun buraco na terra require coordinación mano-ollo. O seu fillo tamén necesitará ser capaz de agarrar unha pa para cavar, e usar unha pinza para agarrar as sementes que vai plantar.

FONTE: Amanda Morín e Keri Wilmot

AVALIACIÓN DA COMPRENSIÓN LECTORA 1º PRIMARIA.

Ademais do coñecemento do código escrito, a competencia lectora refírese á capacidade para dar sentido aos textos.
Aprender a ler é aprender a interpretar os textos de acordo coa finalidade do texto e coa finalidade da lectura.



Consulta este blog, creo que che será de gran axuda TodoInclusión.com

FONTE: TodoInclusión.com

ENFERMIDADE DE TAY-SACHS. DICCIONARIO

A enfermidade de  Tay- Sachs é unha enfermidade rara que afecta ao sistema nervioso central e é de carácter hereditario,  autosómico  recesivo (máis común en descendentes de hebreos). Xeralmente os recén nados parecen non ter síntomas, máis, ao pasar o tempo estes síntomas desenvólvense.

Causa a acumulación dunha substancia  grasosa no cerebro, provocada pola ausencia dunha enzima que axuda a descompoñer as substancias  grasosas.  Esta acumulación destrúe as neuronas e causa problemas físicos e mentais.

Os recentemente nacidos coa enfermidade de  Tay- Sachs parecen desenvolverse normalmente durante os primeiros meses de vida. Logo, as capacidades mentais e físicas vanse deteriorando. O neno perde a vista, a audición e non pode tragar. Os músculos empezan a  atrofiarse e prodúcese unha parálise. 

Non existe unha cura. As medicinas e unha boa nutrición poden axudar con algúns síntomas. Algúns nenos necesitan de sondas para alimentarse.
FONTE: MedlinePlus


Síntomas
Na súa forma máis frecuente, os síntomas adoitan comezar a manifestarse nun bebé ao redor dos 6 meses. Os signos e síntomas da enfermidade de  Tay- Sachs poden comprender os seguintes:


  • Perda das habilidades motoras, entre elas  voltearse,  gatear e sentar
  • Reaccións esaxeradas cando o bebé escoita ruídos fortes
  • Convulsións
  • Perda de visión e audición
  • Manchas de cor «vermella cereixa» nos ollos
  • Debilidade muscular
  • Problemas de movemento
FONTE: Mayo Clinic
Según outras fontes consultadas, tamén podémonos atopar con síntomas como:
  • tremor das mans, 
  • defectos do fala, 
  • debilidade muscular e perda do equilibrio,
  • xordeira, perda da capacidade visual, incluso chegando á cegueira, atraso do crecemento,
  • irritabilidad, 
  • apatía e atrasos das capacidades mentais e sociais.
FONTE: Instituto de salud Carlos III