DIVERSIDAD Y EFICACIA EN LA ESCUELA. BUENAS PRÁCTICAS EN ENSEÑANZA OBLIGATORIA
FONTE: UNED. Gracias Eloísa
LOS BUENOS HÁBITOS DE LA ESCRITURA EMPIEZAN EN LA ESCUELA, IGUAL PARA DIESTROS QUE PARA ZURDOS
A man participa da escritura exercendo un efecto chamado de“pinza anatómica”, que é a que nos permite asir o instrumento de escritura.
O dedo pulgar adopta unha posición de soporte, aínda que como nos describen Rouvière e Delmas (1974) a súa implicación no exercicio resulta moi importante, pois todo o control funcional exérceo este dedo por ser o que maior mobilidade ten (os demáis só poden flexionar-estender, mentres que o pulgar permite controlar a orientación no espazo e ademáis a rotación automática).
Unha vez conformada a pinza, a posición máis cómoda para escribir é a que facilita unha maior relaxación da musculatura intrínseca ( dos músculos e tendóns que dispoñen a posición dos dedos), o mismo que a extrínseca (a tensión que requiren estes para asir o instrumento e desplazalo pola liña do grafismo).
Unha análise detallada do procedemento, permítenos determinar dúas cuestións que debe controlar a motricidade fina na man para conseguir unha correcta execución da escritura:
- Por un lado, o posicionamento muscular na pinza dixital que é o que permite controlar o instrumento de escritura xenerando a menor cantidade posible de tensións musculares;
- Por outro, que ese resulte debidamente recollido na man, de maneira que non sexa necesario presionalo en exceso e discorra firme na escritura.
A consecuencia das incorrecciones provócase un cansancio muscular que a medida que se vai escribindo, aumenta, afectando tamén á fluidez da escritura e á lexibilidade do texto.
LOS BUENOS HÁBITOS DE ESCRITURA, EMPIEZAN EN LA ESCUELA, LO MISMO PARA DIESTROS QUE PARA ZURDOS (GOOD WRITING HABITS BEGIN IN SCHOOL, BOTH FOR RIGHT-HANDED AND FOR LEFT-HANDED)
Centro de Enseñanza Superior Don Bosco,
Universidad Complutense de Madrid
FONTE:José Quintanal Díaz Universidad Complutense de Madrid
HABILIDADES MOTORAS FINAS
Os nenos desenvolven as habilidades motoras a diferentes ritmos. Pero, cando os nenos pequenos teñen problemas coas habilidades motoras finas, dificúltase a execución de tarefas importantes como agarrar utensilios (lapis, por exemplo), mover obxectos coa punta dos dedos e usar ferramentas como as tesoiras. Tamén poden ter dificultade para aprender a atarse os cordóns dos zapatos. Se as habilidades motoras finas do seu fillo necesitan mellorar, poña en práctica estas divertidas actividades.
Plastilina e arxila
A plastilina e a arxila a miúdo empréganse como parte do “traballo pesado” que forma parte dunha dieta sensorial. Tamén poden mellorar as habilidades motoras finas dos nenos. Motive ao seu fillo a que aperte, estire, pellizque e forme “serpes” ou “vermes” con eses materiais. Mesmo pode facer que o seu fillo tente cortar a plastilina coas tesoiras. (Aprenda como facer tres tipos de masas sensoriais, coñecidas en inglés como “ slime”).
Pintar
Diferentes maneiras de pintar poden axudar a fortalecer a coordinación mano-ollo e a destreza manual do seu fillo. Pintar cos dedos permite que o seu fillo use as súas mans e se ensucie. Pintar cun pincel axuda a que o seu fillo aprenda a soster un pincel e a adquirir máis control ao usalo como ferramenta (os kits para reproducir pinturas por números son excelentes para pintar con pincel). Para agregar un pouco de diversión sensorial, pode probar a pintura rasca e cheira.
Xogar con esponxas
Unha esponxa nova e limpa, un pouco de auga e dous recipientes é todo o que necesita para esta actividade. #Encher con auga uno dos recipientes e deixe o outro recipiente baleiro. O seu fillo pode humedecer a esponxa en auga e despois espremela no recipiente baleiro. É un xogo sinxelo que pode fortalecer as súas mans e antebrazos. Se vostede corta un pedazo de esponxa, e ten un pizarrón e un anaco de xiz, tamén pode facer unha actividade multisensorial de escritura a man do tipo “Humedecer-Secar-Probar”.
Competencia de arroz
Divida un puñado de arroz cru en dous recipientes plásticos e teña un baleiro á man. Entregue ao seu fillo unha pinza de plástico pequena e teña outra para vostede. Fagan unha competencia para ver quen é o primeiro en pasar todo o arroz do seu recipiente ao recipiente baleiro, usando as pinzas. Se o seu fillo ten dificultade porque os grans de arroz son demasiado pequenos, pode facelo con cereal en forma de círculos ou con contas de bixutería.
Xogar con auga
Encha un cuarto de cunca con auga. Entregue ao seu fillo unha cunca baleira e un gotero ou unha xiringa limpa. Faga que o seu fillo tente transferir a auga dunha cunca a outra usando o gotero ou a xiringa. Tamén pode dar máis cuncas ao seu fillo, engadir colorante de alimentos á auga e facer un experimento de mestura de cores.
Xardinería e plantar
As actividades de xardinería poden parecer actividades máis adecuadas para desenvolver as habilidades motoras grosas, pero algunhas tamén requiren o control de músculos pequenos. Por exemplo, sementar unha pequena planta nun buraco na terra require coordinación mano-ollo. O seu fillo tamén necesitará ser capaz de agarrar unha pa para cavar, e usar unha pinza para agarrar as sementes que vai plantar.
FONTE: Amanda Morín e Keri Wilmot
Plastilina e arxila
Pintar
Diferentes maneiras de pintar poden axudar a fortalecer a coordinación mano-ollo e a destreza manual do seu fillo. Pintar cos dedos permite que o seu fillo use as súas mans e se ensucie. Pintar cun pincel axuda a que o seu fillo aprenda a soster un pincel e a adquirir máis control ao usalo como ferramenta (os kits para reproducir pinturas por números son excelentes para pintar con pincel). Para agregar un pouco de diversión sensorial, pode probar a pintura rasca e cheira.
Xogar con esponxas
Unha esponxa nova e limpa, un pouco de auga e dous recipientes é todo o que necesita para esta actividade. #Encher con auga uno dos recipientes e deixe o outro recipiente baleiro. O seu fillo pode humedecer a esponxa en auga e despois espremela no recipiente baleiro. É un xogo sinxelo que pode fortalecer as súas mans e antebrazos. Se vostede corta un pedazo de esponxa, e ten un pizarrón e un anaco de xiz, tamén pode facer unha actividade multisensorial de escritura a man do tipo “Humedecer-Secar-Probar”.
Competencia de arroz
Divida un puñado de arroz cru en dous recipientes plásticos e teña un baleiro á man. Entregue ao seu fillo unha pinza de plástico pequena e teña outra para vostede. Fagan unha competencia para ver quen é o primeiro en pasar todo o arroz do seu recipiente ao recipiente baleiro, usando as pinzas. Se o seu fillo ten dificultade porque os grans de arroz son demasiado pequenos, pode facelo con cereal en forma de círculos ou con contas de bixutería.
Xogar con auga
Encha un cuarto de cunca con auga. Entregue ao seu fillo unha cunca baleira e un gotero ou unha xiringa limpa. Faga que o seu fillo tente transferir a auga dunha cunca a outra usando o gotero ou a xiringa. Tamén pode dar máis cuncas ao seu fillo, engadir colorante de alimentos á auga e facer un experimento de mestura de cores.
Xardinería e plantar
As actividades de xardinería poden parecer actividades máis adecuadas para desenvolver as habilidades motoras grosas, pero algunhas tamén requiren o control de músculos pequenos. Por exemplo, sementar unha pequena planta nun buraco na terra require coordinación mano-ollo. O seu fillo tamén necesitará ser capaz de agarrar unha pa para cavar, e usar unha pinza para agarrar as sementes que vai plantar.
FONTE: Amanda Morín e Keri Wilmot
AVALIACIÓN DA COMPRENSIÓN LECTORA 1º PRIMARIA.
Ademais do coñecemento do código escrito, a competencia lectora refírese á capacidade para dar sentido aos textos.
Aprender a ler é aprender a interpretar os textos de acordo coa finalidade do texto e coa finalidade da lectura.
Consulta este blog, creo que che será de gran axuda TodoInclusión.com
FONTE: TodoInclusión.com
ENFERMIDADE DE TAY-SACHS. DICCIONARIO
Causa a acumulación dunha substancia grasosa no cerebro, provocada pola ausencia dunha enzima que axuda a descompoñer as substancias grasosas. Esta acumulación destrúe as neuronas e causa problemas físicos e mentais.
Os recentemente nacidos coa enfermidade de Tay- Sachs parecen desenvolverse normalmente durante os primeiros meses de vida. Logo, as capacidades mentais e físicas vanse deteriorando. O neno perde a vista, a audición e non pode tragar. Os músculos empezan a atrofiarse e prodúcese unha parálise.
Non existe unha cura. As medicinas e unha boa nutrición poden axudar con algúns síntomas. Algúns nenos necesitan de sondas para alimentarse.
FONTE: MedlinePlus
Síntomas
Na súa forma máis frecuente, os síntomas adoitan comezar a manifestarse nun bebé ao redor dos 6 meses. Os signos e síntomas da enfermidade de Tay- Sachs poden comprender os seguintes:
- Perda das habilidades motoras, entre elas voltearse, gatear e sentar
- Reaccións esaxeradas cando o bebé escoita ruídos fortes
- Convulsións
- Perda de visión e audición
- Manchas de cor «vermella cereixa» nos ollos
- Debilidade muscular
- Problemas de movemento
FONTE: Mayo Clinic
Según outras fontes consultadas, tamén podémonos atopar con síntomas como:
- tremor das mans,
- defectos do fala,
- debilidade muscular e perda do equilibrio,
- xordeira, perda da capacidade visual, incluso chegando á cegueira, atraso do crecemento,
- irritabilidad,
- apatía e atrasos das capacidades mentais e sociais.
FONTE: Instituto de salud Carlos III
GUÍA PARA A EDUCACÓN INCLUSIVA. INDEX FOR INCLUSIÓN
Guía para la educación inclusiva. Index for inclusión Adaptación da 3ª edición revisada do Index for Inclusión .
Parte 1ª. Una visión general del Index .......................................................11
Parte 2ª. Un enfoque integrado para la mejora escolar en tu centro ...................21
Una guía para la inclusión ......................................................................23
Desarrollando un marco de valores ............................................................25
Estableciendo alianzas ...........................................................................33
Prestando atención al curriculum ..............................................................38
Barreras, recursos y apoyos......................................................................44
La revisión de los materiales....................................................................49
Parte 3ª. Usar el Index para pasar a la acción.................................................53
Rutas hacia la inclusión...........................................................................55 Comenzando........................................................................................58 Descubriendo juntos.................................................................................66
Elaborando un plan ..................................................................................71
Pasando a la acción .................................................................................72 Revisando los ........................................................................................75 Parte 4ª. Indicadores con preguntas .............................................................77 Dimensión A: Creando culturas inclusivas .......................................................79 A1: Construyendo ...................................................................................80 A2: Estableciendo valores .........................................................................91 Dimensión B. Estableciendo políticas inclusivas ..............................................101 B1: Desarrollando un centro escolar para todos ...............................................102 B2: Organizando el apoyo a la ....................................................................115 Dimensión C. Desarrollando prácticas ..........................................................124 C1: Construyendo un curriculum para ...........................................................125 C2: Orquestando el aprendizaje...................................................................163 Parte 5ª. Marco de planificación y cuestionarios ...............................................177 Marco de planificación...............................................................................179 Cuestionario 1. Indicadores.........................................................................180 Cuestionario 2. El centro escolar de mi hijo.....................................................182 Cuestionario 3. Mi centro escolar..................................................................184 Cuestionario 4. Mi colegio...........................................................................186 Parte 6ª. Recursos....................................................................................187 Referencias bibliográficas...........................................................................189 Documentos sobre derechos humanos ratificados internacionalmente .....................193
Rutas hacia la inclusión...........................................................................55 Comenzando........................................................................................58 Descubriendo juntos.................................................................................66
Elaborando un plan ..................................................................................71
Pasando a la acción .................................................................................72 Revisando los ........................................................................................75 Parte 4ª. Indicadores con preguntas .............................................................77 Dimensión A: Creando culturas inclusivas .......................................................79 A1: Construyendo ...................................................................................80 A2: Estableciendo valores .........................................................................91 Dimensión B. Estableciendo políticas inclusivas ..............................................101 B1: Desarrollando un centro escolar para todos ...............................................102 B2: Organizando el apoyo a la ....................................................................115 Dimensión C. Desarrollando prácticas ..........................................................124 C1: Construyendo un curriculum para ...........................................................125 C2: Orquestando el aprendizaje...................................................................163 Parte 5ª. Marco de planificación y cuestionarios ...............................................177 Marco de planificación...............................................................................179 Cuestionario 1. Indicadores.........................................................................180 Cuestionario 2. El centro escolar de mi hijo.....................................................182 Cuestionario 3. Mi centro escolar..................................................................184 Cuestionario 4. Mi colegio...........................................................................186 Parte 6ª. Recursos....................................................................................187 Referencias bibliográficas...........................................................................189 Documentos sobre derechos humanos ratificados internacionalmente .....................193
FONTE: Tony Booth e Mel Ainscow
AXUDAS TÉCNICAS. EMULADOR DE RATO
Este software permite realizar funcións de emulación dos periféricos de entrada que permiten a interacción e o control do propio ordenador e os programas e aplicacións que o alumnado puidese necesitar. No mercado existen bastantes aplicacións deste tipo pero, neste caso, permitímonos recomendar as aplicacións do Proxecto Fressa por ser gratuítas e estar moi depuradas e optimizadas debido á colaboración de moitos docentes de todo o mundo que as testan na práctica co seu alumnado.
Control do mouse mediante ordes de voz é un programa mediante o cal o rato do computador móvese en función do que lle indique o usuario de viva voz. Está desenvolto pensando nas persoas con deficiencias motrices e que teñan dificultades para manexar o mouse. Deste xeito non fai falta un contacto táctil coa ferramenta, senón vocalizar os comandos adecuados.
Para iso precísase da utilización dun micrófono a través do cal o usuario vai dando ordes ao mouse para que se mova pola pantalla do computador. Trátase de ordes sinxelas e prácticas que non dan lugar a equívos tales como esquerda, dereita, sobe, baixa ou clic.
A aplicación está pensada para persoas discapacitadas que non poidan controlar o mouse de forma normal e poidan ter un control do mesmo a través da súa voz.
Control do mouse mediante ordes de voz funciona a través de palabras, pero tamén pode facelo con sons, en función do que se configure previamente. Ao mesmo tempo tamén pode usarse en diferentes idiomas.
É un programa que permite converter os dous clic do rato en dúas pulsacións de tecla.
É configurable e poden asignarse diferentes teclas a cada un deles.
Mouse Joystick: é un programa que permite controlar o rato mediante un joystick normal. Resulta apropiado para alumnos cunha reducida amplitude de movemento ou con dificultades para a manipulación sobre a mesa.
Rata Plaphoons: é un programa pensado para persoas con discapacidade severa que permite controlar o rato con posibilidade de varrido. O programa permite controlar os movementos (esquerda, dereita, arriba e abaixo) e as funcións dos botóns do rato (esquerdo, dereito, dobre clic e arrastre). No caso de que o usuario puidese exercer sobre dous pulsadores (un conectado a cada botón de clic do rato), pódese configurar o programa en modo varrido dirixido que redunde en maior voluntariedad do control do rato por parte do usuario xa que é o quen decide a opción para realizar e non o varrido automático.
Control do mouse mediante ordes de voz é un programa mediante o cal o rato do ordenador móvese en función do que lle indique o usuario de viva voz. Está desenvolto pensando nas persoas con deficiencias motrices e que teñan dificultades para manexar o rato. Deste xeito non fai falta un contacto táctil coa ferramenta, senón vocalizar os comandos adecuados.
Para iso precísase da utilización dun micrófono a través do cal o usuario vai dando ordes ao rato para que se mova pola pantalla do computador. Trátase de ordes sinxelas e prácticas que non dan lugar a equívos tales como esquerda, dereita, sobe, baixa ou clic.
A aplicación está pensada para persoas discapacitadas que non poidan controlar o rato de forma normal e poidan ter un control do mesmo a través da súa voz.
Control do mouse mediante ordes de voz funciona a través de palabras, pero tamén pode facelo con sons, en función do que se configure previamente. Ao mesmo tempo tamén pode usarse en diferentes idiomas.
ESCRITORA CON SÍNDROME DE DOWN LANZA SU PRIMER LIBRO. NOTICIAS
O seu primeiro libro que acaba de publicar, titúlase : Anochecer. Está elaborado con 114 poemas que seleccionou dunha vasta obra que comenzou en 2010 cun verso así:
" Respiraba el aire y tu alma que se eleva como el viento
sobre el mar, la arena y los sonidos más suaves.
Es la naturaleza que suena, llueve la flor, se crece para la vida".
"Cuando estoy sola y leo estoy en el viento. La lectura es mi paz, nadie me mira ni me toca, mi alma fluye" dice la poeta mostrando algunos de sus versos escritos a mano, cada uno etiquetado con un tema y la fecha en que fue escrito".
A súa nai, Martha Farardo, foi unha peza fundamental neste longo camiño e consciente de que a educación xogaría un papel importante no desenvolvemento de Diana, decidiu apostar polo mellor desde pequena.
" Aprendeu a ler aos catro anos. Eu quería que tivera unha boa vida, por iso intertín en educación desde que tiña oito meses"
FUENTE: "El Universal" e "El Tiempo".
ADAPTACIÓNS EN EDUCACIÓN FÍSICA PARA ALUMNADO CON NEAE - EF
Unha análise dos diferentes aspectos que aparecen na lexislación revela un especial interese cara á atención á diversidade, aceptando as diferenzas entre os nenos. Isto levaría a que o neno sexa atendido, non tan só en función das súas limitacións, senón das necesidades educativas que puidese expor.Un modelo de intervención que permita atender as necesidades dos alumnos no contexto dunha aula ordinaria debería:
Para realizar un proceso de inclusión dos nenos con Necesidades Educativas Especiais no proceso de ensino-aprendizaxe, débense levar a cabo estratexias que procuren que este sexa o máis normalizado posible. Para iso é fundamental identificar as necesidades de cada neno e coñecer: - As condicións da contorna: familia, escola... - As experiencias anteriores - As calidades físicas básicas: forza, velocidade? - As características sociomotrices: A partir das relacións que estableza cos seus compañeiros desenvolveranse as bases da conduta social do neno e da súa personalidade. A análise realizada deberá diferenciar: Análise cualitativa (con quen se relaciona) e cuantitativo(rexistro do número de relacións establecidas) - As condutas disruptivas: As condutas motrices que dificultan o desenvolvemento habitual da sesión de educación física. Tras a súa identificación propoñerase un programa de intervención. - O "estilo de aprendizaxe" do alumno: o contexto idóneo favorecedor da aprendizaxe. Probablemente, cada alumno terá unhas características particulares que farán que alcance o seu mellor rendemento nunhas determinadas condicións de ensino.
Os apoios deben proporcionarse de forma que non chamen a atención, é dicir, dentro da dinámica do xogo. Entre eles podemos sinalar: - Apoio físico: consiste na máxima proporción de axuda que necesita unha persoa para completar unha tarefa. Isto pode implicar tomar ao neno/a de a man e acompañarlle fisicamente na realización da tarefa. - Apoio gestual: Son indicacións - Apoio verbal: Fundaméntase en instrucións sinxelas dadas de palabra. Poden utilizarse en combinación cos gestuales e físicos. - Modelado: Consiste en facer unha demostración previa da actividade, de modo que o neno poida imitar ao adulto ou a un compañeiro/a. - Moldeado: Procedemento que se aplica para ensinar habilidades novas. É necesario definir a tarefa para realizar e subdividirla en pequenos pasos sucesivos. É moi importante desenvolver xogos cooperativos. Estes permiten evitar situacións de rexeitamento e exclusión, diminuír as probabilidades de experiencias motrices negativas, favorecer o desenvolvemento motriz e fomentar un clima positivo e tolerante. Para a organización do espazo dous son as opcións que podemos adoptar: Organizar o espazo de forma que sexan os nenos os que exploren e experimenten libremente ou integrar esta experimentación dentro dunha historia, o que estaría dentro dos espazos de acción e aventura.
Ademais, das estratexias sinaladas, habería que engadir tamén: - Adecuar a linguaxe ao nivel de comprensión dos alumnos. - Utilizar distintas canles para transmitir a información (oral, escrito, visual e gestual). - Situación ao alumno preto do profesor ao realizar as actividades. - Escoller o momento no que se informa da actividade. - Traballo individual ou grupal: ás veces é preferible realizar actividades onde se poida desenvolver un autoaprendizaje e noutros realizar grupos de ensino. - Uso de reforzadores e motivacións. O uso de reforzadores positivos ante a aparición dunha conduta que queremos fomentar. - Definir coa maior precisión posible as tarefas propostas. - Utilizar distintos agrupamientos: parellas, pequeno grupo? O uso de diferentes agrupamientos e o equilibrio entre a dinámica de traballo individual e colectivo favorece a aparición de procesos de cooperación e, ao tempo de reforzo personalizado. - Asignación de roles concretos. - Uso de rutinas. - Contratos. Poden ser individuais ou colectivos.
Editorial: TRILLAS
EDUCACIÓN FÍSICA ADAPTADA. PROPUESTA PARA PRIMARIA
Presenta unha variedade de propostas para traballar a Educación Física cando no grupo hai persoas con necesidades educativas especiais. Achega moitas suxestións e actividades. A actividade física exponse desde a perspectiva da motivación ofrecendo ocasións e oportunidades para mellorar non só as capacidades físicas e habilidades senón tamén aquelas relacionadas co respecto ás diferenzas e a necesidade de satisfacer as ansias de compartir que en todos está presente.
AUTORES:Sonia Asún Dieste - Pilar Burillo Arilla - Mari Cañada Vicente - Rosa Abel González Fabre - Jose Luís Navarro Vázquez - Milagres Sancho Ferrer.
Inde EDITORIAL
1. Coñecer aos nenos con dificultades.
A información médica é necesaria para medir os límites nas sesións de Educación Física.
2. Coñecer as actividades. Propoñer actividades variadas que sexan as mesmas que ao resto do grupo, que favorezan a inclusión e cooperativas; que promovan o establecemento de relacións sociais e interpersoais.
3. Tomar decisións respecto de: A organización e a metodoloxía para utilizar debe facer compatible o traballo do grupo clase, co traballo e progreso dos nenos. A prevención dalgunhas dificultades e conflitos é clave para poder actuar en consecuencia.
2. Coñecer as actividades. Propoñer actividades variadas que sexan as mesmas que ao resto do grupo, que favorezan a inclusión e cooperativas; que promovan o establecemento de relacións sociais e interpersoais.
3. Tomar decisións respecto de: A organización e a metodoloxía para utilizar debe facer compatible o traballo do grupo clase, co traballo e progreso dos nenos. A prevención dalgunhas dificultades e conflitos é clave para poder actuar en consecuencia.
Para realizar un proceso de inclusión dos nenos con Necesidades Educativas Especiais no proceso de ensino-aprendizaxe, débense levar a cabo estratexias que procuren que este sexa o máis normalizado posible. Para iso é fundamental identificar as necesidades de cada neno e coñecer: - As condicións da contorna: familia, escola... - As experiencias anteriores - As calidades físicas básicas: forza, velocidade? - As características sociomotrices: A partir das relacións que estableza cos seus compañeiros desenvolveranse as bases da conduta social do neno e da súa personalidade. A análise realizada deberá diferenciar: Análise cualitativa (con quen se relaciona) e cuantitativo(rexistro do número de relacións establecidas) - As condutas disruptivas: As condutas motrices que dificultan o desenvolvemento habitual da sesión de educación física. Tras a súa identificación propoñerase un programa de intervención. - O "estilo de aprendizaxe" do alumno: o contexto idóneo favorecedor da aprendizaxe. Probablemente, cada alumno terá unhas características particulares que farán que alcance o seu mellor rendemento nunhas determinadas condicións de ensino.
Os apoios deben proporcionarse de forma que non chamen a atención, é dicir, dentro da dinámica do xogo. Entre eles podemos sinalar: - Apoio físico: consiste na máxima proporción de axuda que necesita unha persoa para completar unha tarefa. Isto pode implicar tomar ao neno/a de a man e acompañarlle fisicamente na realización da tarefa. - Apoio gestual: Son indicacións - Apoio verbal: Fundaméntase en instrucións sinxelas dadas de palabra. Poden utilizarse en combinación cos gestuales e físicos. - Modelado: Consiste en facer unha demostración previa da actividade, de modo que o neno poida imitar ao adulto ou a un compañeiro/a. - Moldeado: Procedemento que se aplica para ensinar habilidades novas. É necesario definir a tarefa para realizar e subdividirla en pequenos pasos sucesivos. É moi importante desenvolver xogos cooperativos. Estes permiten evitar situacións de rexeitamento e exclusión, diminuír as probabilidades de experiencias motrices negativas, favorecer o desenvolvemento motriz e fomentar un clima positivo e tolerante. Para a organización do espazo dous son as opcións que podemos adoptar: Organizar o espazo de forma que sexan os nenos os que exploren e experimenten libremente ou integrar esta experimentación dentro dunha historia, o que estaría dentro dos espazos de acción e aventura.
Ademais, das estratexias sinaladas, habería que engadir tamén: - Adecuar a linguaxe ao nivel de comprensión dos alumnos. - Utilizar distintas canles para transmitir a información (oral, escrito, visual e gestual). - Situación ao alumno preto do profesor ao realizar as actividades. - Escoller o momento no que se informa da actividade. - Traballo individual ou grupal: ás veces é preferible realizar actividades onde se poida desenvolver un autoaprendizaje e noutros realizar grupos de ensino. - Uso de reforzadores e motivacións. O uso de reforzadores positivos ante a aparición dunha conduta que queremos fomentar. - Definir coa maior precisión posible as tarefas propostas. - Utilizar distintos agrupamientos: parellas, pequeno grupo? O uso de diferentes agrupamientos e o equilibrio entre a dinámica de traballo individual e colectivo favorece a aparición de procesos de cooperación e, ao tempo de reforzo personalizado. - Asignación de roles concretos. - Uso de rutinas. - Contratos. Poden ser individuais ou colectivos.
EDUCACION FISICA Y DISCAPACIDAD MOTRIZ. ESTRATEGIAS DE INTERVENCION
Autor: FLORES VALENCIA, RAMIRO
Editorial: TRILLAS
EDUCACIÓN FÍSICA ADAPTADA. PROPUESTA PARA PRIMARIA
AUTORES:Sonia Asún Dieste - Pilar Burillo Arilla - Mari Cañada Vicente - Rosa Abel González Fabre - Jose Luís Navarro Vázquez - Milagres Sancho Ferrer.
Inde EDITORIAL
PC E CONTEXTO ESCOLAR. BIBLIOGRAFÍA
Tiene 303 páginas y está estructurado de la siguiente forma:
Capítulo 1: Las necesidades educativas especiales
Capítulo 2: La parálisis cerebral y la respuesta educativa
Capítulo 3: Evaluación de necesidades en el alumno con parálisis cerebral
Capítulo 4: Material para el diagnóstico: instrumentos y pautas de observación
Capítulo 5: Las ayudas técnicas o productos de apoyo
Referencias bibliográficas
El objetivo de esta obra es ayudar a los centros educativos y profesores a planificar, ajustar y desarrollar una respuesta educativa lo más idónea posible a los problemas que suscita la integración de alumnos discapacitados motóricos en los centros ordinarios.
INDICE:
1. Las necesidades educativas especiales.
2. La discapacidad motórica: evaluación de necesidades.
3. La intervención y su desarrollo según las etapas.
4. Ejemplificación.
5. Las ayudas informáticas.
6. Las otras ayudas técnicas.
7. Material para la evaluación.
8. Direcciones útiles de Internet.
9. Legislación relacionada con la atención a la diversidad.
FONTE: Martín Betanzos
ATROFIA MUSCULAR ESPINAL. DICCIONARIO
Qué é a atrofia muscular espinal (AME)?
A atrofia muscular espinal é unha enfermidade xenética que afecta a parte do sistema nervioso que controla o movemento muscular voluntario.
A maioría das células nerviosas que controlan os músculos están localizadas na medula espinal. A SMA é muscular, porque o seu efecto principal é sobre os músculos, que non reciben sinais destas células nerviosas. Atrofia é o termo médico para dexeneración ou diminución, que é o que xeralmente lle ocorre aos músculos cando non están activos.
A SMA involucra a perda de células na médula espinal chamadas neuronas motoras, e clasifícase como unha enfermidade de neuronas motoras.
Existe unha gran variación no alcance e a severidade da SMA en diferentes persoas.
Que causa a AME?
A maioría dos casos de AME son causados por unha deficiencia dunha proteína de neuronas motoras chamada SMN, siglas en inglés de supervivencia de neuronas motoras.
Esta proteína, como o implica o seu nome, parece ser necesaria para o funcionamento normal das neuronas motoras. Evidencias recentes suxiren que a falta de SMN podería tamén afectar directamente as células musculares. Este tipo de Atrofia Muscular relacionada con la falta de proteína SMN, afecta principalmente aos músculos proximais, mentres que outros tipos afectan principalmente aos músculos distais, os máis afastados do centro do corpo, polo menos ao principio. As mans
e os pés son afectados tipicamente ao inicio da enfermidade.
Hai outras formas de AME non relacionadas coa proteína SMN.
Os músculos máis próximos ao centro do corpo (músculos proximales) vense usualmente máis afectados na atrofia muscular espinal que os músculos máis retirados do centro (músculos distales).
AME tipo 2 ( AME intermedia)
Este tipo comeza na nenez, pero xeralmente despois da infancia. Na AME tipo 2, os músculos máis próximos ao centro do corpo (músculos proximales) xeralmente vense máis
afectados, ou polo menos afectados moito máis cedo, que os músculos afastados do centro. Por exemplo, os músculos nas coxas son máis débiles que os da parte inferior das pernas e os pés.
Ademais, as pernas tenden a debilitarse antes que os brazos. As mans poden debilitarse eventualmente, pero xeralmente son as que permanecen máis fortes por máis tempo e, aínda que cheguen a debilitarse, usualmente permanecen suficientemente fortes para
escribir nun teclado de ordenador e para outras funcións básicas da vida diaria.
Os nenos con AME tipo 2 benefícianse moito de todo tipo de terapia física e tecnoloxía asistencial. Os soportes para camiñar e manterse de pé, como aparellos ortopédicos liviáns. Moitos nenos poden manexar unha cadeira de rodas ou outro tipo de vehículo motorizado desde idades temperás, mesmo ao redor dos 3 anos, dependendo da madurez e perspectiva xeral do neno.
Moitos profesionais observaron que nenos con AME parecen ser máis intelixentes do usual.
O perigo máis serio na AME tipo 2 provén da debilidade dos músculos necesarios para respirar. Débese prestar unha atención coidadosa á función respiratoria durante toda a vida, con atención inmediata ás infeccións. Hai que estar moi atentos para manter unha boa saúde respiratoria, incluíndo a limpeza de secrecións e, a veces, a ventilación asistida.
Outro gran problema na AME tipo 2 é a curvatura da columna, usualmente unha curvatura de tipo escoliose. A escoliose ocorre pola debilidade dos músculos que normalmente sosteñen a columna, a cal é flexible. A escoliose pode ser moi incómoda, dado que interfire coa postura e a mobilidade danando ademáis a imaxe corporal. Algúns estudos demostraron que as curvaturas da columna, se son severas, poden interferir coa respiración.
Moitos nenos con AME comezan a mostrar unha curva de escoliose a unha idade temperá, o que a miúdo é tratado cun aparello ortopédico ata chegar ao momento apropiado para cirurxía. Os cirurxáns, xeralmente, prefiren esperar ata que se completa o crecemento antes de endereitar e fusionar cirurxicamente a columna.
Como se trata a AME?
Os problemas potenciais máis relevantes na AME, son:
• debilidade dos músculos respiratorios
• debilidade dos músculos de tragar
• debilidade dos músculos das costas con curvatura espinal progresiva
• reaccións anormais a medicamentos para relaxar os músculos
Estes problemas poden, e necesitan, sertratados ou previdos.
Imos centrarnos na Debilidade dos músculos das costas
A debilidade dos músculos das costas que normalmente soportan unha columna flexible e en crecemento, é un problema principal na AME que se inicia na nenez. Se non se corrixe, o neno pode desenvolver escoliose —curvatura da columna de lado a lado— ou cifose -curvatura da columna cara adiante-, ou ambas. Algúns poden mesmo terminar
con curvaturas que fan imposible sentar ou deitarse con comodidade.
Moitos especialistas consideran que as curvaturas espinais severas tamén comprometen
a función respiratoria, xa que a columna con curvatura, a miúdo comprime o pulmón.
FONTE: Jerry Ferro Caselberrei, Florida. "Hechos sobre la atrufia muscular espinal"
Fisioterapia:
Función (muscular) e mobilidade
Moitos nenos con AME melloran ao asistir a sesións de fisioterapia e de terapia ocupacional, que lles axudan a manter a función (muscular) e a mobilidade e a mellorar a súa calidade de vida durante o máximo tempo posible.
Nas sesións de fisioterapia, os nenos realizan exercicios que lles axudan a protexer as articulacións de lesións e rixideces. A fisioterapia tamén lles axuda a manter os ósos fortes, a conservar a flexibilidade, a favorecer a circulación sanguínea nas extremidades e a aliviar a dor derivada da debilidade e da inmobilidade muscular. Tamén se fan exercicios para tonificar ou reforzar os músculos que participan na respiración.
Nas sesións de terapia ocupacional, os nenos practican exercicios que lles axudan a realizar actividades cotiás, como andar, vestirse, peitearse e cepillarse os dentes con toda a independencia posible. Nalgúns casos, existen instrumentos e/ou dispositivos que facilitan algunhas tarefas, tales como:
- férulas para as pernas, bipedestadores, bastóns e andadores, que proporcionan estabilidade e melloran a mobilidade.
- cadeiras de rodas eléctricas con controis personalizados
- asentos especializados a utilizar na escola
- dispositivos para utilizar ordenadores e teléfonos e para controlar outros aparellos domésticos electrónicos, como o televisor e as lámpadas
- dispositivos que facilitan as actividades educativas, como a escritura e o debuxo.
O obxectivo da fisioterapia e da terapia ocupacional consiste en axudar aos nenos con AME (e aos seus pais) a atopar formas de levar vidas o máis normais posible a pesar das limitacións que impón esta enfermidade.
FONTE: Fundame
Subscribirse a:
Comentarios (Atom)