PROGRAMA DE INTERVENCIÓN EDUCATIVA NA PARÁLISIS CEREBRAL

A parálise cerebral defínese como un conxunto de trastornos do desenvolvemento, do movemento e a postura. É causante de moitas limitacións, e atribúese a trastornos non progresivos que afectaron ao desenvolvemento do cerebro no periodo fetal ou infantil.
Programa de intervención educativa na Parálise Cerebral 
FONTE: Revista digital "educación e investigación" por Mª Francisca Pino Sáez

EDUCACIÓN FÍSICA EN CADEIRA DE RODAS

Educación Física en silla de ruedas 

SE PIERDE LO QUE SE GUARDA.......... CITA



Se pierde lo que se guarda, 
se gana lo que se da
 

ACTIVIDADES DE PSICOMOTRICIDADE FINA PARA ALUMNADO CON ACONDROPLASIA




ORIENTACIÓNS PARA OS CENTROS ESCOLARES EN 4 PÁX. ALUMNADO CON ACONDROPLASIA




Orientacións para a escola con alumnado con ACONDROPLASIA




Orientacións xerais: Páx. 1
Orientacións para a autonomía persoal: Páx. 1, 2
Orientacións para a psicomotricidade: Páx. 3
Orientacións para a linguaxe: Páx. 4 
Outros aspectos a ter en conta: Páx 4.






FONTE: El Equipo de Atención Temprana de APROSUBA, en colaboración con la Fundación ALPE Acondroplasia

MATERIAL ESCOLAR PARA NENOS E NENAS CON ACONDROPLASIA





Material escolar para nenos e nenas con acondroplasia




FONTE: Silvana GONZÁLEZ BREME para Fundación ALPE




LAVABO, BILLA, INODORO, CADEIRA, ADAPTADOS PARA ALUMNADO CON ACONDROPLASIA

Reductor de WC e barra lateral abatible











WC adaptado para alumno con acondroplasia
                                                                                                                                   
Adaptación de lavabo. Billa adaptada


                        WC adaptado 
    Cadeiras adaptadas

ACONDROPLASIA. ADAPTACIÓN DUNHA CADEIRA PARA A ESCOLA.


Diferentes tipos de cadeiras. As que están ben e as que se poden mellorar.




FONTE: Fundación ALPE

PAULO FREIRE DÍ:


ENCEFALOPATÍA HIPÓXICO ISQUÉMICA. Diccionario



A encefalopatía hipóxica isquémica é o conxunto de signos neurolóxicos que aparecen INMEDIATAMENTE  tras o parto, despois dun episodio de asfixia perinatal, producido pola disminución do aporte de oxígeno (O2) ou a reducción mantida do fluxo sanguíneo cerebral ao encéfalo. Puede ser provocada por unha hipoxemia sistémica (asfixia) ou unha alteración no transporte del O2 (anemia aguda).
Caracterízase por un deterioro da alerta e a capacidade para espertar, alteracións do ton muscular e das respostas motoras e alteracións dos reflexos con ou sen convulsións.
Así pois, considérase un estado anatomofuncional anormal do sistema nervioso central (SNC).
  

FONTEGrupo de Traballo de Hipotermia da Sociedade Española de Neonatoloxía constituído polos Dres:
- M. Martínez-Biarge: Department of Paediatrics, Hammersmith Hospital, Imperial College, Londres, Reino Unido
- D. Blanco: de Neonatología, Hospital Universitario Gregorio Marañón, Madrid, España
- A. García-Alix: Servicio de Neonatología, Hospital Sant Joan de Déu, Barcelona, España
- S. Salas: Servizo de Neonatología, Hospital Universitario La Paz, Madrid, España

INCLUSIÓN/INTEGRACIÓN/INNOVACIÓN/NEE

Teresa Huguet: "La innovación sin inclusión está vacía de calidad humana"
FONTE: Tiching. El Blog de Educación y TIC

DISTROFIA FACIOESCAPULOHUMERAL

A distrofia muscular Facioescapulohumeral afecta a parte superior do corpo. Non é o mesmo que a distrofia muscular de Duchenne e Becker, que afecta a parte inferior do corpo.
Esta distrofia é unha desorde xenética. Ocorre en homes e mulleres. Pode manifestarse nun neno, se calquera dos proxenitores transporta o xene para a desorde. Tamén se lle chama Distrofia muscular de Landouzy-Dejerine.
SÍNTOMAS

A
fecta principalmente aos músculos da cara, o ombreiro e da parte superior do brazo. Con todo, pode afectar tamén os músculos do redor da pelvis, as cadeiras e a parte inferior da perna. A debilidade muscular facial é común e pode incluír:


  • Pálpebra caída (ptose)
  • Incapacidade para asubiar
  • Disminución da expresión facial
  • Expresión facial deprimida
  • Dificultade para pronunciar palabras
A debilidade dos músculos do ombreiro produce deformidades tales como omóplatos pronunciados (omoplato en forma de á) e caída dos ombreiros. A persoa ten dificultade para levantar os brazos, debido á debilidade dos músculos do ombreiro e do brazo.

É posible que tamén se presente debilidade da parte inferior das pernas a medida que o trastorno empiora. Dita debilidade pode ser tan grave que interfire coa actividade de camiñar. Unha pequena porcentaxe das persoas utiliza cadeira de rodas. 
Pódense presentar hipoacusia e ritmos cardíacos anormales, pero son pouco comúns.


TRATAMENTO
Non existe cura coñecida para a distrofia muscular facioescapulohumeral e os tratamentos adminístranse para controlar os síntomas e mellorar a calidade de vida. Estimúlase a actividade, xa que a inactividad, como o repouso en cama, pode empiorar a enfermidade muscular.
A fisioterapia pode axudar a manter a forza muscular. Outros posibles tratamentos abarcan:

  • Fármacos para aumentar a masa muscular (pero non a forza)
  • Logopedia
  • Cirugía para corrixir unha escápula alada (omóplato pronunciado)
  • Axudas para camiñar e dispositivos de soporte do pé
FONTE: MedlinePlus

GUÍA DE ACCESIBILIDADE UNIVERSAL 2016






Guía de accesibilidade universal 2016 




CAMPUS INCLUSIVOS. CAMPUS SIN LÍMITES



AS TIC E O ALUMNADO CON DISCAPACIDADE MOTORA


FONTE: conectar igualdad. Daniel Zappalá, Andrea Koppël, Miriam Suchodolski.

OS PRIMEIROS PASOS DE HUGO




Os primeiros pasos de Hugo

INTERVENCIÓN EDUCATIVA NO ALUMNADO CON DISCAPACIDADE FÍSICA


FONTE: Mª Teresa Fernández López. EOE, DM,  de Murcia

TRASTORNOS DA COMUNICACIÓN E LINGUAXE


FONTE: Logopedas EOE Murcia;  M.I. Celdrán Clares y F. Zamorano Buitrago.


PARÁLISE CEREBRAL: ESPERANZA NA INVESTIGACIÓN

Tabla de Contido
Parálise cerebral: esperanza na investigación


                           FONTE: Instituto Nacional de Trastornos Neurológicos y Accidentes Cerebrovasculares 

DESENVOLVEMENTO DA LINGUAXE E DA COMUNICACIÓN NO MARCO DA INCLUSIÓN