UNHA FILLA INVENTA PARA A SÚA NAI UN APARELLO PARA ERGUERSE DA CADEIRA DE RODAS


FONTE: Globo.com

ACCESIBILIDADE DE VIAXE. VÍDEO.

PILOTOS DE CADEIRAS ADAPTADAS PARA SENDERISMO


Fundación Global Nature formará a voluntarios como pilotos da cadeira adaptada tipo 'Joëlette' en tres parques naturais españois para permitir que as persoas con movilidade reducida poidan "visitar estes espazos como un senderista máis".
   O proxecto, denominado 'Naturaleza para todos en parques naturales', conta coa colaboración da asociación "Montaña para Todos" e do Programa de Voluntariado en Parques Nacionais (dependiente do Ministerio de Agricultura) levarase a cabo  no Parque Nacional de Monfragüe (Extremadura), Parque Nacional dos Picos de Europa (Castilla e León) e no Parque Nacional do Teide (Tenerife).

   Ademáis da formación a voluntarios, que terá lugar durante os meses de primavera e verán, pretende que as persoas con dificultades de movilidade poidan acceder aos parques para realizar rutas de senderismo adaptado e, así, disfrutar da natureza "como un senderista máis", según explicou a Fundación Global Nature.
FONTE: Europa Press

GUÍA DE PARTICIPACIÓN DAS PERSOAS CON DISCAPACIDADE INTELECTUAL OU DO DESENVOLVEMENTO

APPS GRATUITAS PARA DISCAPACIDADE MOTORA E DEPENDIENTES



As aplicacións para persoas con discapacidade e dependentes facilitan a mellora das competencias básicas, a súa localización ou a búsqueda de lugares accesibles. 


Accessibility, para persoas con movilidade reducida


Imagen: FAMMA
aplicación Accessibility está promovida por FAMMA, co apoio da Confederación Coordinadora Estatal de Minusválidos Físicos de España (COCEMFE) e a Fundación Vodafone. "Xurde como unha iniciativa para dar resposta ás necesidades de ubicación de espazos e lugares accesibles para persoas con movilidade reducida", explica FAMMA.
Dispón dun sistema de xeolocalización e realidade aumentada que informa en tempo real da ubicación desexada, así como a distancia desde o punto onde se atopa o usuario. É moi práctica para prazas de aparcamento reservado, caixieros automáticos, gasolineiras ou ambulatorios que conten cos mínimos de accesibilidade esixibles.
Pódese descargar de modo gratuito para móviles con sistema operativo Android e para iPhone.


DiLO, para persoas con diversidade funcional
Imagen: DiLo

DiLO (Dispositivo Locutivo) é un comunicador. Así defineno os seus creadores. "Permite a un usuario con diversidade funcional o uso de frases axustable as súas circunstancias e rutinas particulares", precisan.
As frases están agrupadas por categorías, de maneira que non é necesario escribilas cada vez. O usuario elexirá a frase que queira transmitir e esta emitirase a través dun altavoz ou, se prefire, enviarase por SMS ou por correo electrónico.
DiLo é gratuita e funciona en smartphones e tabletas con sistema operativo Android.  Adaptouse a tres idiomas: castelán e inglés, tanto en texto como en voz, e portugués, só texto.



Control EM, para pacientes con esclerosis múltiple


Imagen: App Store
La Fundación Esclerosis Múltiple Madrid (FEMM) impulsou a creación da app Control EM, disponible primeiro para iPhone e iPad e agora tamén para smartphones e tabletas con sistema operativo Android. O seu desenvolvemento débese ao interés por que os pacientes con esclerose múltiple leven un control adecuado da enfermidade.
Para este fin, a aplicación diseñouse con catro seccións:
  1. Mi diario. Rexistra a medicación a tomar, efectos secundarios, síntomas ou brotes e citas médicas.
  2. Agenda. Destaca os eventos, charlas ou outras actividades que la FEMM organice ou queira dar a coñecer, así como as citas que o paciente queira lembrar.
  3. Noticias. Publícanse informacións relevantes sobre esclerose múltiple supervisadas pola FEMM.
  4. Te interesa. Esta sección permite consultar ofertas de emprego, solicitar taxis adaptados, coñecer máis información sobre tratamentos e toda a información necesaria sobre a FEMM e as asociacións de EME (Esclerose Múltiple España), detalla a FEMM.
Pódese descargar en Google Play ou na App Store de balde.

FONTE: Azucena García para Eroski Consumer

XOGOS ADAPTADOS PARA COMENZAR A LER PARA NENOS CON DISFUNCIONALIDADE

Os nenos e nenas con discapacidade que comenzan a ler tamén poden aproveitar diversos xogos adaptados.
  • "Lectoescritura Adaptada" (LEA) céntrase na aprendizaxe da lectura y a escrita. A aplicación permite que se acceda a cada actividade ao clicar sobre cada unha delas co rato ou ben ao pulsar a tecla correspondente ao número da actividade. Cando os pequenos cometen un erro, escoitan un sinal. Outra opción permítelles comprobar o número de acertos.
  • "El caracol Serafín", impulsado pola ONCE, está dirixido a nenos  e nenas con discapacidade visual. Na opción "Quiero jugar", a "Ludoteca Braille" ensínalles a escribir letras. Todos os zogos e actividades nárranse para que os nenos sigan as instruccións con facilidade.

FONTE: Eroski Consumer

PROXECTO APRENDER. NEE

Proyecto aprender. Necesidades Educativas Especiales


DANO CEREBRAL ADQUIRIDO. GUÍA PARA FAMILIAS

POLINEUROPATÍAS




A Polineuropatía é un subgrupo de desórdenes de nervios periféricos que é típicamente caracterizado por ser un proceso simétrico e diseminado, habitualmente distal e gradual, que pode presentar perda sensitiva, debilidade muscular  ou unha combinación de ambas. A miúdo ocurre como efecto de medicamentos ou como manifestación dunha enfermidade sistémica. A velocidade de progresión da polineuropatía máis o carácter de ésta (axonal ou desmielinizante) pode axudarnos a identificar a súa etioloxía.


FONTE: Dr Juan Pablo Figueroa P.  e Dr. Patricio Mellado





DISLALIA

QUE É?


A dislalia é un trastorno na articulación dos fonemas por alteracións funcionais dos órganos periféricos da fala (beizos, lingua, veo do padal)
Pode afectar a calquera consoante ou vocal que suele darse unha maior incidencia do problema en certos sons.
As razóns das dificultades en certos sons son diversas. Nuns casos pode ser porque requiran maios axilidade e precisión de movementos, como sucece coa /r/. Noutras ocasións a razón pode ser que o punto de articulación non é visible e pódese facer máis difícil a súa imitación como a /k/. A veces, é debido a que existen sons, como a /s/, nos que hai unha maior tendencia a deformar as posicións articulatorias da lingua.

A DISLALIA NA REDE

Na Rede existen numerosos recursos educativos nos que profesionais e expertos poñen a nosa disposición materiais moi interesantes.
A sección da web guíainfantil.comadicada á dislalia. 
Especialmente recomedable tamén é a sección que o blog de Cantabria PTYAL adica á dislalia.
Tamén recomendamos dous artigos relacionados coa temática que nos ocupa. O primeiro deles está adicado a explicar "Cómo aprenden a hablar los niños" e, o segundo, a cómo é "El lenguaje del bebé: del balbuceo a las primeras palabras".

ENLACES DE INTERÉS
Diccionario visual "Leo lo que veo".
 Editorial SM. Libros vivos. Para aprender Jugando.
Espacio logopédico.
Guía Infantil.
Juegos Educativos de Pipo club:.
Materiales para la evaluación e intervención en dislalias (CPR de Avilés).
Programa de reconocimiento de fonemas.
Proyecto "Aprender". Necesidades Educativas Especiales. Ministerio de Educación y Ciencia.
Proyecto DosLourdes. El ordenador como instrumento de apoyo en el aprendizaje de la lectoescritura, la música y los juegos.
PTYAL.

INTELIXENCIA LÍMITE. V.

A intelixencia límite é un termo que se emprega cado unha persoa presenta certas dificultades na aprendizaxe e no uso de habilidades tales como a comunicación, o coidado persoal e as destrezas sociais.
Ao non considerar o manual diagnóstico psiquiátrico da Asociación Americana de Psiquiatría a capacidade intelectural límite como un trastorno, distintos investigadores proporcionaron diferentes nomenclaturas a nenos con esta problemática (lentos, de aprendizaxe máis lento...)

SEN RASGOS FÍSICOS DIFERENTES

Según a Guía técnica sobre la inteligencia límite de la asociación EN LÍNEA, estas poderían ser algunhas das características que definen ás persoas con intelixencia límite:
  • Ausencia de rasgos físicos aparentes.
  • Desfase entre a súa idade cronolóxica e a súa idade mental.
  • Falta de iniciativa e dificultade para xerar mecanismos racionais que lles permitan solucionar situacións cotidiás.
  • Dificultades para entablar e manter relacións interpersonais.
  • Proceso de aprendizaxe lento que require máis apoio e tempo que os de seus grupos de referencia.

QUE FACER E COMO ACTUAR?

Estas persoas precisan de apoios intermitentes, probablemente ao longo de toda a súa vida e de diferente intensidade según os contextos e actividades que desempeñen : asearse alimentarse, ir ao médico, ter amigos, sair ao cine, atopar un emprego, colaborar na casa, controlar os cartos, ir no transporte público...
Con formación, entrenamento e apoios poden conseguir ser cidadáns activos e levar unha vida normalizada. Do contrario, a súa situación convírteos en dependientes, persoas sen apenas autonomía nin motivación, sen amigos, sen actividade, con grave risco de padecer unha enfermidade mental, que supón unha carga para a familia.
ESTRATEXIAS EDUCATIVAS

Sexa cal sexa o tipo de centro no que o neno estea escolarizado, o traballo educativo con el debe seguir unhas liñas básicas. Pais e educadores terán que traballar conxuntamente e de maneira coordinada en elas. Estas serían algunhas das estratexias que deben aplicarse na educación das persoas con intelixencia límite:
  • Incidir na aprendizaxe de estratexias dirixidas ás dificultades de organización e planificación do estudo.
  • Estructurar máis as rutinas do ambiente externo (en especial o escolar e o lúdico) a través do uso independente de axendas personais que axuden a organizar as tarefas de traballo.
  • Usar a miúdo instruccións escritas recordatorias.
  • Tratar as dificultades na avaliación e comprensión abstracta.
  • Elaborar xuizos personais críticos da información que se recibe.
  • Secuenciar pasos para a toma de decisións.
  • Centrarse nos aspectos relevantes de calquera situación dada.
  • Definir conceptos abstractos en términos o máis concretos posibles.
  • Ensinar estratexias de aprendizaxe e habilidades para solución de problemas.
  • Practicar habilidades previamente aprendidas en situacións novidosas. 
  • Aprender a secuencia de pasos para resolver problemas específicos.

ENTRENAMOS

Actualmente hai unha gran variedade de programas de entrenamento en habilidades sociais e de comunicación, pero ningún deles adaptado ás necesidades especiais desta poboación.
O terapeuta responsable do programa de intervención deberá asegurarse de que os contidos, obxectivos e técnicas de instrucción sexan os axeitados ás caracterísiticas únicas do neno. Se é necesario terá que diseñar o seu propio programa individualizado.

WEBGRAFÍA

Guías técnicas sobre la capacidad intelectual límite de la asociación ENLÍNEA
ADISLI. Centro de Recursos y Actuaciones Especializadas en Personas con Discapacidad Intelectual Ligera e Inteligencia Límite en el marco del Programa de desarrollo personal
Estudio sobre las personas con Capacidad Intelectual Límite de la Asociación Justicia de Aragón
Canal de Adisli en Youtube http://www.youtube.com/user/asociacionadisli?feature=results_main
Galería de vídeos de FEAPS.
FONTE: Red de Recursos Educativos en Abierto

DISCAPACIDADE INTELECTUAL. QUE CONTIDOS DÉBENSE APRENDER?.-IV.



Os contidos traballados por este alumnado deben, ante todo, ensinar a vivir

O traballo desenvolverase en diferentes áreas:
  • Autonomía persoal e fogar: hixiene e limpeza persoal, vestido, alimentación, limpeza e orde, saúde e seguridade, ocio, actividades periódicas especiais.
  • Comunidade: recursos da comunidade, desplazamentos, ocio e tempo libre, facer frente a problemas imprevistos.
  • Académico - funcional: matemáticas, lectura e escritura. 
  • Laboral: obtención de emprego, rutinas de traballo, seguir normas de empresa, procedementos no caso de accidente ou emerxencia, facer fronte a problemas imprevistos.
  • Comunicación e habilidades sociais en xeral:  uso de funcións comunicativas,  mellora da calidade  da comunicación, comprensión, empatía.. 
  • Habilidades motoras: resposta a interaccións con persoas da contorna, adoptar e manter posturas correctas, desprazamento na contorna,  manipulación de obxectos.
Estes contidos trabajaranse en todo o ensino oblrgatorio. Unha vez superada a educación obrigatoria, o alumnado, según as recomendacións dos profesionais, poden seguir escolarizados en Programas de Transición á Vida Adulta ou en programas de formación profesional inicial nos obradoiros específicos (FPB)
Algunhas das técnicas e estratexias que podemos utilizar son a enseñanza incidental, o modelado, a dramatización, a resolución de problemas  e a aprendizaxe cooperativa, todas elas favorecedoras da atención á diversidade.


PARA SABER MÁIS:

BIBLIOGRAFÍA:



WEBGRAFIA:
Confederación Española de Organizaciones en favor de las Personas con Discapacidad Intelectual
 Observatorio Estatal de la Discapacidad
Real Patronato de Prevención y de Atención a Personas con Minusvalía
          ANFAS (Asocicación Navarra en Favor de las Personas con Discapacidad)
          FEVAS (Federación Vasca de Asociaciones en Favor de las personas con Discapacidad)
          Asociación Ayúdale a caminar

EFICACIA DOS PROGRAMAS DE ACTIVIDADES DE MOTRICIDADE ORAL (PRAXIAS) EN NENOS CON TRASTORNOS DA FALA

No tratamento logopédico das dificultades da fala, practícanse dous enfoques metodolóxicos antagónicos: os non verbais, baseados en exercizos de motricidade oral (EMO) e os verbais, que se basan en tarefas de procesamento de fala con palabras, sílabas e fonemas. En España, denominamos aos programas de EMO programas de praxias, están moi difundidos e son moi valorados polos logopedas.

INVESTIGOUSE O SEGUINTE: Eficacia dos tratamentos baseados en exercizos de motricidade oral aplicados a nenos con trastornos da fala

CONCLUSIÓN: Nin os estudos sobre a súa eficacia, nin os argumentos a partir de estudos de control motor aconsellan o uso dos programas baseados nos Exercizos de Motricidade Oral, para o tratamento das dificultades de pronunciación nos nenos con trastornos evolutivos da linguaxe.

Para saber máis: Eficacia De Las Praxias


AUTORES: Amparo Ygual Fernández e José F. Cervera Mérida
FONTE: Revista de Neuroloxía

DISCAPACIDADE INTELECTUAL MEDIA, SEVERA E PROFUNDA.- III.

A Asociación Americana de Discapacidad Intelectual y Discapacidades del Desarrollo (AAIDD) considéraa como unha discapacidade caracterizada por limitacións significativas no funcionamento intelectual e da conduta adaptativa que comenzan antes dos 18 anos. 

O catedrático na discapacidade intelectual da Universidade de Salamanca, e director do INICO, Miguel Ángel Vergudo, fálanos sobre a 11 edición da Definición de Discapacidade Intelectual da AAIDD, á que el mesmo contribuiu. 

COMO AFECTA A DISCAPACIDADE INTELECTUAL?

Na Linguaxe oral: presentan limitacións para o uso da linguaxe expresiva e comprensiva, con uso de formas simples de comunicación non verbal (dificultades para comprender ordes sinxelas).

Na autonomía persoal: Limitacións para acadar pautas de coidado persoal, aseo, vestido e alimentación. Polo xeral, precisan axuda para o correcto desempeño destas actividades. Incluso, pode que non alcancen unha autonomía persoal mínima ao longo de toda a vida.

Nas actividades escolares: precisan ACS dos programas escolares, necesitando axuda e supervisión constantes. Estas axudas tan específicas, a veces, non se lles poden ofrecer na aula ordinaria, polo que teñen que ser escolarizados en centros especializados de EE ou en aulas específicas de EE habilitadas para este efecto.

Na adaptación á vida social e laboral: Pódense adaptar a tarefas laborales rutinarias, de escasa dificultade e con axuda e supervisión continuadas. Na vida adulta, acadan unha reducida ou nula autonomía social, alcanzando dificilmente unha vida independiente.


CENTROS ORDINARIOS OU CENTROS ESPECÍFICOS?
A valoración das Necesidades Educativas Especiais do alumnado con discapacidade intelectual, realízase polo xefe/a do Departamento de Orientación, en función da que se poñerán as medidas educativas e de escolarización máis axeitadas.

Na escolarización do alumnado, é preciso tender á máxima inclusión escolar e social. Non obstante, para o alumnado máis afectado, os centros específicos de educación especial, ou as unidadades específicas de educación especial, habilitadas nos centros ordinarios, constituirán a opción máis axeitada, dado que as Necesidades Educativas Especiais non poderían cubrirse nos centros ordinarios.

Nos Centros Específicos de Educación Especial, imlpártese o ensino básico obrigatorio e unha formación que facilita a transición á vida adulta, así como programas específicos de cualificación profesional inicial.
                                                                              FONTE: Red de Recursos Educativos en Abierto

AUTODETERMINACIÓN
A autodeterminación entendida como "a actuación da persoa, como principal axente da súa propia vida, tomando decisións relativas á calidade de vida, libre de influencias ou interferencias externas indebidas" (Wehemeyer y Shalock, 2001), é un factor decisivo na vida das persoas con discapacidade intelectual.

FEAPS desenvolveu moitos recursos para concienciar sobre a importancia da autodeterminación e para formar aos profesionais na comprensión e coñecemento da mesma. Estre estes recursos, destacan o seguinte CD interactivo:

MELLORAMOS A NOSA AUTODETERMINACIÓN. CD da Guía

e unha

Guía para el personal de apoyo. Autodeterminación, ferramenta práctica e interactiva para o fomento da autodeterminación nas persoas con discapacidade intelectual.

Estes materiais conxugan os principios teóricos da autodeterminación e da aprendizaxe activa con experiencias das persoas con discapacidade intelectual nas contornas naturais e de servizos. Todo este material está apoiado polo uso de novas tecnoloxías (TIC)







FONTE: FEAPS

DISCAPACIDADE INTELECTUAL NA RADIO.- II.

 
Navarra (Asociación navarra en favor das persoas con discapacidade intelectual)
Teléfono: 948 17 49 10
Página web: www.anfasnavarra.org

DISCAPACIDADE INTELECTUAL LIXEIRA OU LEVE.- I.

Utilizaremos a expresión de discapacidade intelectual, tal como propón American
Association on Intellectual and Developmental Disabilities (AAIDD). Esta definición fai especial fincapé no tema do Desenvolvemento e dos apoios para facer fronte a situacións de discapacidade intelectual. Unha persoa presenta discapacidade intelectual cando se dan as seguintes circunstancias:
  • Hai limitacións significativas do funcionamento intelectual.
  • Hai limitacións significativas da conduta adaptativa.
  • A idade de aparición é antes dos 18 anos.
A determinación de limitacións significativas, tanto na intelixencia como na conduta adaptativa, maniféstase nalgunhas ou en todas as habilidades conceptuais, prácticas e sociais.
Nos nenos/as con discapacidade intelectual lixeira, centrarase a adaptación e a resposta educativa nos contidos e procedimentos que sexan máis funcionais e útis para a súa vida cotiá.


COMO AFECTA A DISCAPACIDADE INTELECTUAL 
LIXEIRA?
Linguaxe oral. Suelen adquirilo algo máis tarde que o resto dos nenos e nenas da súa idade. Consiguen a capacidade de expresarse e de manter unha conversa.
Autonomía persoal. Acadan unha axeitada autonomía persoal na locomoción e independencia de movementos, na alimentación, no aseo persoal, no vestido e no control de esfínteres.
Actividades escolares. Suelen presentar importantes problemas e dificultades nas aprendizaxes escolares; non obstante, cun apoio adecuado, a maioría consiguen notables avances nas aprendizaxes de lectura e de escritura. Precisan unha adaptación da programación que lles permita seguir estes aprendizaxes cunha intensidade e ritmo adecuado a súa discapacidade, preferentemente nos centros escolares ordinarios.
Adaptación á vida social e laboral. Na vida adulta suelen presentar dificultades emocionais, sociais e laborais, aínda que cun ensino adecuado lograrán estar capacitados para desempeñar multitude de tarefas no ámbito laboral sempre que conten co apoio e o entrenamento oportuno.

QUE FACER E COMO ACTUAR?
O titor, o primeiro
En primeiro lugar, o titor, será o que detecte a necesidade de dar resposta a un alumno concreto dunha forma máis individualizada, o que podería supoñer cambiar, elexir, darlle máis importancia ou máis tempo ao nivel de dificultade nunha ou varias áreas escolares.
Ante esta situación, o departamento de orientación recollerá toda a información do profesorado que traballa con el, así como da xefatura de estudos. Tamén analizará como inflúe a familia e o contexto.


Este vídeo, presenta en apenas 1 minuto e medio, todos os aspectos relacionados coa educación inclusiva. 

                                                           FONTE do Vídeo: FEVAS Plena Inclusión en Euskadi

NORMALIZACIÓN E INCLUSIÓN
A modalidade na que se escolariza este alumnado preferentemente, é a do grupo ordinario a tempo completo con apoios en períodos variables (intervención logopédica, actividade psicomotriz, programas para o desenvolvemento das habilidades cognitivas básicas e os programas de estimulación da linguaxe, das habilidades sensoriais......).
Tras la valoración anterior, decidirase se procede ou non realizar un documento de Adaptación Curricular Significativa (ACS). Para o que o tutor/a dispoñerá sempre do asesoramento necesario do departamento de orientación.
No caso de que proceda, con respecto ao acceso as aprendizaxes, necesitará elementos persoais (ademáis do propio titor/a, o mestre/a de PT e/ou de AL), organizar o aula de maneira axeitada para el (Gran Grupo (GG), Pequeno Grupo (PG) e individual) e elementos materiais como o "uso do material didáctico adecuado" como apoio ao proceso de ensino-aprendizaxe en función dos contidos traballados e das actividades e os "materiais para o incremento da capacidade intelectual" medidante estimulación temperá nos primeiros anos de vida, para pasar nas etapas escolares aos programas de desenvolvemento cognitivo, tamén chamados de estimulación e mellora da intelixencia (Programa de Enriquecemento Instrumental de Feuerstein, o Proxecto de intelixencia de Harvar, o Progresint de Yuste......).
No que respecta aos contidos de aprendizaxe propiamente ditos, cando se fan adaptacións que non implican deixar de traballor o máis importante do nivel do grupo clase, considéranse non significativas. Pero, cando se adaptan os contidos ao alumno/a baixando a dificultade dos obxectivos, contidos e criterios de avaliación, denomínanse significativas. Estas requerirán dunha avaliación psicopedagóxica polos departamentos de orientación, sendo responsabilidade do titor.

PARA SABER MÁIS

International Society for Augmentative and Alternative Communication (ISAAC) http://www.isaac-online.org/

Center for parents information and resources (CPIR)  http://www.parentcenterhub.org/lista-espanol/

FONTE: Red de Recursos Educativos en Abierto