Rubén é o Orientador do CEIP Valle Inclán de O Grove, un pobo precioso como todos sabedes, da provincia de Pontevedra.
El, xunto co equipo docente de Educación Infantil e sobre todo co de apoio, están a desenvolver este sinxelo programa de entrenamento co finalidade de potenciar e desenvolver as funcións madurativas do seu alumnado e reducar no caso que sexa preciso. Por iso e, co seu permiso, imos compartímolo con vós, porque o "chollo" xa está feito e así podemos seguir investigando noutras cousas.
A AME refírese a un grupo de enfermidades hereditarias das neuronas motoras que produce debilidade muscular e atrofia. As neuronas motoras orixínanse na médula espinal e controlan os músculos que se utilizan para realizar actividades tales como respiración, gateo, caminar, control da cabeza e colo e a deglución, ou sexa, tragar.
Trastorno xenético hereditario, que produce a formación de masas anormais (tumores non cancerosos) nalgúns órganos do corpo.
Esta afectación pertence a un grupo de enfermidades denominadas síndromes neurocutáneos. Hai compromiso tanto da pel como do Sistema Nervioso Central (médula espinal e cerebro). Tamén poden verse comprometidos outros órganos do corpo: retina, pulmóns,rinles e corazón.
Pode ter manifestacións cutáneas (manchas, anxiofibromas, pel de laranxa) e neurolóxicas (crise epiléptica; trastornos mentais, do comportamento, alteracións psicóticas; etc). As neurolóxicas, con crises epilépticas, se aparecen tempranamente, poden cursar en forma desíndrome de West
SÍNTOMAS:
CUTÁNEOS
Parches vermellos na cara que conteñen moitos vasos sanguíneos.
Parches de pel elevados con textura de pel de laranxa (con frecuencia na espalda)
Zonas de pel brancas (disminución do pigmento)
CEREBRAIS
Discapacidade intelectual.
Crises epilépticas.
Trastorno do espectro autista.
Retraso no desenvolvemento.
OUTROS SÍNTOMAS
Cavidades no esmalte dental.
Tumores non cancerosos.
Masas ásperas debaixo ou arredor das uñas, tanto das mans como dos pés.
Os síntomas da esclerose tuberosa varían dunha persoa a outra. Algunhas persoas teñen intelixencia normal e non presentan convulsións nin crises epilépticas. Outras teñen discapacidades intelectuais ou crises epilépticas dificis de controlar.
PÉ EQUINO. É unha malformación que aparece durante o desenvolvemento fetal.
Pé en estado de extensión debido á retracción do tendón de Aquiles. O antepé atópase máis baixo que o talón, de modo que ao andar só se apoian os dedos, tal como o fan os cabalos.
Será pé equinovaro cando a pranta do pé está deformada hacia o interior. E será péequinovalgo cando a pranta do pé está deformada hacia o exterior.
O pé equino cúrase con reeducación ortopédica. Pero, tamén pode ser sindrómico cando está ligado a unha enfermidade.
Dr. César Galo García Fontecha
GENU VARO e GENU VALGO. Son cadros patolóxicos que afectan a aliñación dos xionllos, sendo cada un, contrario ao outro. Proveñen das palabras tomadas do latín en que “Genu”, significa xionllo, en tanto que “Varo” é o alonxamento dos
membros da liña media do corpo, e “Valgo” é o acercamento dos mesmos. Genu Varo: “Xeonllos Arqueados” ou que se alonxan da liña media, e Genu Valgo “Xeonllos que
chocan” ou xeonllos xuntos, en “X”.
PÉ CALCÁNEO/TALO VALGO
Deformación do pé pola que éste aparece orientado hacia arriba e hacia afora. En casos extremos, a parte superior do pé chega a tocar a parte anterior da perna. Esta deformación é conxénita, é dicir, de nacemento, e pode afectar a un ou ambos pés. O pé calcáneo valgo non produce dor e suele desaparecer por sí solo.
O pé calcáneo=talo valgo suele correxirse por sí só. Pero calquer neno que teña unha deformidade nun pé debe ser avaliado por un médico, xa que o problema pode ser máis difícil de tratar a medida que o neno crece. Polo tanto, é mellor diagnosticar o problema cando o neno é aínda un bebé.
FONTE: Diccionario de medicina VOX. Traumatología Infantil.
"Cando se recibe o diagnóstico dunha enfermidade crónica e rara, a persoa afectada e a súa familia atópanse ante unha situación que xera un elevado nivel de anguria e incentidumbre.....O obxectivo do Apoio Psicolóxico é facilitar o proceso de cambio que supón padecer unha enfermidade crónica e intentar minimizar ese impacto emocional para reducir o risco das consecuencias..."
As ENM son un grupo de máis de 150 enfermedades neurolóxicas hereditarias ou adquiridas que afectan á musculatura e ao sistema nervioso, pudendo estar afectados:
O músculo
A unión neuromuscular
O nervio periférico (en brazos, pernas, colo e cara)
A motoneurona espinal (células nerviosas que controlan a acción dos músculos)
Atópanse dentro do grupo de enfermedades raras e son pouco coñecidas.
O Síndrome de West (SW) ou síndrome dos espasmos infantís, é unha encefalopatía epiléptica da infancia, grave e puco frecuente. Debe o seu nome a William James West (1793-1848), médico inglés que describiu por primeira vez o cadro presente no seu propio fillo, nun artigo nunha prestixiosa revista científica (1841). Caracterízase por 3 importantes características, denominada triada sintomática, aínda que pode non aparecer unha: espasmos epilépticos, retraso do desenvolvemento psicomotor e EEG, cun trazado característico de hipsarritmia (enlentecemento e desorganización intensos da actividade eléctrica cerebral) No 90% dos casos, as crises aparecen antes do primeiro ano de idade, nun 10% antes do 3º mes. A máxima distribución sitúase entre o 4º e o 7º mes, con maior frecuencia no 6º, aínda que en ocasións ocurre ata os 2 anos. O SW sempre xera algún grao de retraso global no desenvolvemento infantil e a pesar de que o coñecemento sobre el mellorou considerablemente, aínda hai casos nos que non se diagnostica a tempo, ante todo cando os síntomas son leves ou pola falta de experiencia do pediatra. RETRASO PSICOMOTOR Evidénciase a idades moi tempranas, con signos como a perda de capacidade de seguimento visual, disminución do reflexo de prensión, hipotonía muscular, hemiplexía (alteración simétrica da movilidade nas dúas extremidades) ou tetraplexía (nas catro).
CRISES TÍPICAS A maioría dos autores admiten que gran parte dos casos (do 68 ao 80%) os espasmos realízanse en flexión. Poden ser máis ou menos extensos e afectan á musculatura do colo, do tronco e dos membros; o neno dóbrase: Flexión da cabeza e do tronco, os membros superiores entrecrúzanse sobre o peito, os membros inferiores en triple flexión. Normalmente acompañado de perda de conciencia. Se o espasmo realízase en extensión (opistótonos) o colo e o tronco exténdese e os membros colócanse en extensión-abducción, separándose en forma de cruz. Sen embargo, o máis frecuente é que sexan mixtas (flexión/extensión), aparentando entón unha mioclonía masiva (sacudida muscular súbita, involuntaria, corta, que se orixina no sistema nervioso central). Os espasmos rara vez preséntanse illados: suelen ocurrir en salvas (ao despertarse ou antes de durmirse) e son moi pouco frecuentes durante o sono. A veces os espasmos acompáñanse de síntomas vasovagales (sudoración, enroxecemento facial, midriase...) Considéranse desencadenantes dunha salva, a fame, a excitación, unha temperatura elevada ou estímulos tactis ou sonoros.
Diferentes é unha guía ilustrada destinada a nenos e nenas entre 4 e 8 anos e as súas familias. Da unha visión moi sinxela sobre a diversidade e a discapacidade a través dun recorrido visual por distintas situacións e aspectos cotiás que os máis pequenos conñecen bastante ben. Os autores da Guía son Angels Ponce, Terapeuta Familiar e especialista en diversidad funcional, e Miguel Gallardo.
Enmárcase no compromiso de Fundación Adecco para eliminar barreiras sociais e normalizar a discapacidade e así fomentar a integración laboral das personas con diversidade funcional.
"Simulación
virtual de pulsaciones de teclado con el que se facilita la escritura mediante
un sistema de predicción de palabra" Software gratuito, diseñado
específicamente para personas con discapacidades motrices.
.jpg)
.jpg)
