MÁIS MATERIAL ESCOLAR ADAPTADO

  
   

SACAPUNTAS FIXO Á MESApara ser utilizados cunha man soa
  

PASAPÁXINAS


ERGONOMÍA e MOBILIARIO




BIPEDESTADOR. COMO SE PON?.

Nas personas con disfuncionalidade motora existe unha gran porcentaxe que non puede adquirir a posición bípeda. Por iso desenvolvéronse moitos dispositivos para  axudar a manter a posición “de pé” dun modo seguro.

       
Este cambio de postura proporciona moitos beneficios entre os que destacamos:
  • Facilita a respiración
  • Axuda á resistencia cardiovascular
  • Mellora a drenaxe urinaria
  • Reduce o risco de úlceras
  • Mellora a dixestión e as funcións intestinais
  • Aumenta a circulación
  • Posibilita descargar peso nos membros inferiores.
  • Favorece o desenvolvemento óseo
  • Pode axudar a correxir a asimetría postural
  • Axuda a obter equilibrio físico.
Nos bipedestadores, polo xeral as extremidades inferiores están suxeitas, con firmeza, con cintas acolchadas.
Pode estar enriba dunha base con rodas, que permitirá que o neno sexa transportado a distancias curtas. Preferentemente son necesarias as órteses para mellorar a alineación do tobillo e do pé.
Dependendo do nivel da limitación motriz podemos manter de pé a unha persoa, con bandas de suxección con terminación en velcro ou con correas axustables que,
xeralmente, van colocadas a nivel dos tobillos, os xeonllos, a cintura, a espalda e nalgúns casos ao nivel dos hombreiros.
A maior parte dos bipedestadores, conta cunha mesa ocupacional axustable, útil para as persoas que teñen bo control dos seus membros superiores, permitíndolles así realizar actividades sobre ela, como comer, escribir, etc. Existen bipedestadores para nenos, para adultos e eléctricos de traslado.
O emprego dun bipedestador debe ser indicado polo médico rehabilitador que trata ao neno, en función das condicións do paciente e dos obxectivos a alcanzar con el. 

O tempo de uso diario tamén varía, preferindo que se vaia usando de forma gradual para que os músculos, os ósos e demáis sistemas corporais vaianse adaptando pouco a pouco. Os medios de suxección revisaranse regularmente para evitar que produzan puntos de presión na pel do paciente. Se observamos dano, debemos suspender o seu uso ata facer os axustes necesarios.
Para obter resultados beneficiosos, débese utilizar de maneira continua, gradual e sen interrupcións.


           






       

CADEIRA SPECIAL TOMATO

Esta cadeira postural, moi ben acollida polas familias e nenos pola súa senxeleza e comodidade, estivo durante moito tempo sen distribuidor en España; resultándonos moi difícil conseguila. 




A ortopedia ORTOVEDRA S.L. de Pontevedra conseguiu a súa distribución, así pois, volvemos a contar con esta axuda técnica tan importante para o control postural dos nosos alumnos e alumnas.

ALUMNADO, DM, BEN SENTADO NA CADEIRA ESCOLAR (V)

1.- Se o neno esbara hacia adiante, por retroversión da pelve, podemos evitalo dispoñendo no asento e/ou no respaldo da cadeira tiras antideslizantes ou goma espuma.


2.- Se dispoñemos dunha cuña baixo o asento da cadeira, de forma que o menor ángulo coincida co óso sacro, o asento quedará inclinado, provocando unha certa flexión da pelve e elevación dos xeonllos, evitando que a pelve esbare hacia adiante.


3.- O taco separador no asiento. Trátase dunha peza de madeira ou plástico duro forrado de hule, espuma ou tela lavable que se atornilla ao asento. Evita que a pelvis escorregue e vaia a retroversión. Este taco abductor implica unha boa posición da cadeira e da columna vertebral.



   

CADEIRAS ADAPTADAS E REPOUSAPÉS. (IV)


O reposapés permite, aos alumnos e alumnas que presentan espasticidade en equino do pé, conseguir un correcto apoio plantar e como consecuencia de isto, lograr unha inhibición da espasticidade de membros inferiores. Isto favorece a súa vez unha correcta alineación da cadeira e da columna vertebral.
O reposapés ten a ventaxa de poder acoplarse ás patas dianteiras da cadeira para evitar o seu deslizamento. É regulable en altura, adaptándose ás características antropomórficas de cada neno e nena. 





Na procura dunha maior estabilidade do tronco e facilitar que o alumno/a con dificultades motoras, se sente e se erga da cadeira, elaboráronse uns repousabrazos cun sistema que permite a súa adaptación ás diferentes cadeiras escolares. 


Cadeira con separador, respaldo alto, asiento inclinado, repousabrazos e repousapés. A base de sustentación ampliouse para evitar volcos cara atrás.