Nas personas con disfuncionalidade motora existe unha gran porcentaxe que non puede adquirir a posición bípeda. Por iso desenvolvéronse moitos dispositivos para axudar a manter a posición “de pé” dun modo seguro.
Este cambio de postura proporciona moitos beneficios entre os que destacamos:
Facilita a respiración
Axuda á resistencia cardiovascular
Mellora a drenaxe
urinaria
Reduce o risco de
úlceras
Mellora a dixestión e as funcións intestinais
Aumenta a circulación
Posibilita descargar
peso nos membros inferiores.
Favorece o desenvolvemento
óseo
Pode axudar a correxir a asimetría postural
Axuda a obter
equilibrio físico.
Nos
bipedestadores, polo xeral as extremidades inferiores están suxeitas, con firmeza, con cintas
acolchadas.
Pode estar enriba dunha base con rodas, que
permitirá que o neno sexa transportado a distancias curtas. Preferentemente son
necesarias as órteses para mellorar a alineación do tobillo e do pé.
Dependendo
do nivel da limitación motriz podemos manter de pé a unha persoa, con bandas de suxección con terminación en
velcro ou con correas axustables que,
xeralmente, van colocadas a nivel dos tobillos, os xeonllos, a cintura, a espalda e nalgúns casos ao nivel dos hombreiros.
A maior parte dos bipedestadores, conta cunha mesa ocupacional axustable, útil para as persoas que teñen
bo control dos seus membros superiores, permitíndolles así realizar actividades
sobre ela, como comer, escribir, etc. Existen
bipedestadores para nenos, para adultos e eléctricos de traslado.
O emprego
dun bipedestador debe ser indicado polo médico rehabilitador que trata ao neno, en función das condicións do paciente e dos obxectivos a alcanzar con el.
O tempo
de uso diario tamén varía, preferindo que se vaia usando de forma gradual para que os músculos, os ósos e demáis sistemas corporais vaianse adaptando pouco a
pouco. Os medios de suxección revisaranse regularmente para evitar que produzan puntos
de presión na pel do paciente. Se observamos dano, debemos suspender o seu uso ata facer os
axustes necesarios.
Para
obter resultados beneficiosos, débese utilizar de maneira continua, gradual e sen
interrupcións.
Esta cadeira postural, moi ben acollida polas familias e nenos pola súa senxeleza e comodidade, estivo durante moito tempo sen distribuidor en España; resultándonos moi difícil conseguila.
A ortopedia ORTOVEDRA S.L. de Pontevedra conseguiu a súa distribución, así pois, volvemos a contar con esta axuda técnica tan importante para o control postural dos nosos alumnos e alumnas.
1.- Se o neno esbara hacia adiante, por retroversión da pelve, podemos evitalo dispoñendo no asento e/ou no respaldo da cadeira tiras antideslizantes ou goma espuma.
3.- O taco separador no asiento. Trátase dunha peza de madeira ou plástico duro forrado de hule, espuma ou tela lavable que se atornilla ao asento. Evita que a pelvis escorregue e vaia a retroversión. Este taco abductor implica unha boa posición da cadeira e da columna vertebral.
O reposapés permite, aos alumnos e alumnas que presentan espasticidade en equino do pé,
conseguir un correcto apoio plantar e como consecuencia de isto, lograr unha inhibición da
espasticidade de membros inferiores. Isto favorece a súa vez unha correcta alineación da
cadeira e da columna vertebral.
O reposapés ten a ventaxa de poder acoplarse ás patas dianteiras da cadeira para
evitar o seu deslizamento. É regulable en altura, adaptándose ás características
antropomórficas de cada neno e nena.
Na procura dunha maior estabilidade do tronco e facilitar que o alumno/a con dificultades motoras, se sente e se erga da cadeira, elaboráronse uns repousabrazos cun sistema que permite a súa adaptación ás diferentes cadeiras escolares.
Cadeira con separador, respaldo alto, asiento inclinado, repousabrazos e repousapés. A base de sustentación ampliouse para evitar volcos cara atrás.