10 PAUTAS SINXELAS PARA ANIMAR A LER AOS NOSOS FILLOS

Estas 10 sinxelas pautas servirannos para animar aos nosos fillos ler. Lembra que non necesitan saber ler para que lles compremos libros, hainos adecuados a todas as idades e podemos empezar perfectamente con libros de imaxes. Así que xa sabes, se non hai idade para iniciarlles na lectura podes empezar hoxe mesmo con algunha destas pautas.

Trátase de 10 regras que debemos ter en conta e practicar sempre que teñamos oportunidade, algunhas delas se as poñemos en práctica a diario mellor que mellor.

Estas sinxelas pautas farán que os nosos fillos aprecien e amen a lectura, lembra que non hai idade para empezar, pero canto antes empezos a mostrarlles libros, máis fácil resultará que teña interese por eles.

1. Explicar e ler contos, desde ben pequenos, porque deste xeito axudámoslles a desenvolver a súa linguaxe e a súa imaxinación.

2. Ser un modelo a seguir, é importante que os nosos fillos véxannos ler de cando en vez, xa sexa o xornal, unha revista ou unha novela. Deste xeito transmitimos a mensaxe que a lectura é importante.

3. Ter varios libros na casa adecuados á súa idade, debemos telos nun lugar onde eles teñan acceso fácil para que escollan o que queiran cando queiran. Pero nunca obrigalos a ler ou mirar un libro se non queren. Podemos poñelos nun cesto no chan, os de imaxes para os pequenos e outros para os máis maiores. Aínda que non saiban ler, desexan mirar follear, preguntar ........ Papás, nas vosas mans está espertarlles o interese e a curiosidade.

4. Levar un libro sempre onde vaiamos, xa sexa cando teñamos que ir ao médico ou a un restaurante, os nenos abúrrense facilmente cando teñen que estar a esperar así que ....... fai que se entreteñan lendo, non hai unha actividade mellor, poden ser libros con imaxes, cómics, contos, ....

5. Deixar que nos lean a nós. Aos nenos encántalles que lles prestemos atención, así que se lles apetece ler un libro en voz alta e explicárnolo ..... adiante, que o fagan sen problema. Sentate ao seu carón e deixa que che lean o seu libro favorito, e se aínda non saben ler non pasa nada, porqué iso indica que senten moito interese pola lectura, deste xeito alimentan a súa imaxinación e aumentan as súas capacidades lingüísticas. 

6. Dedicar un tempo diario á lectura. Non é necesario pasar unha hora, aínda que se é así moito mellor; o importante é organizar, planificar e dedicar un momento diario para a lectura. Podemos facelo xuntos, á hora de deitarnos ou ben durante a tarde, buscar un lugar cómodo e dedicar de 15 a 30 minutos a ler. Dependendo da idade dos nosos fillos podemos ler con eles os seus contos ou libros ou ben que cada un de nós lea o seu libro ou revista. Ao finalizar podemos explicarnos que é o que lemos e que aprendemos da nosa lectura.

7. Crear un lugar especial para a lectura. Relacionado co punto anterior, podemos buscar un lugar en casa especialmente dedicado ao tempo de lectura, buscaremos un lugar cómodo e tranquilo, un lugar onde teñamos ganas de estar sen distraccións e con poucos ruídos. Neste lugar podemos colocar todos os libros que queiran ler ou os que xa leron, revistas, cómics, material que cremos nós, ......

8. Crear material para a lectura. Nós mesmos podemos crear o noso propio material de lectura, non é necesario ser un escritor de éxito nin ter grandes habilidades. Deixarnos levar pola imaxinación é o único que necesitamos. 

Podemos sentarnos co noso fillo e inventar unha historia conxuntamente, se el non sabe escribir, facémolo nós por el, podemos recortar debuxos ou imaxes de revistas e pegalas, ou que el debuxe ilustrando o que estamos a escribir, por exemplo.

Unha vez rematado, podémoslle pidir que nos conte a historia ou que a lea se xa é capaz de facelo.

Ésta é unha actividade fantástica moi recomendable para poñer en práctica de cando en vez.

9. Ir á biblioteca de cando en vez ou visitar a sección infantil da nosa librería. Deixa que observen, toquen e folleen. Esperta a súa curiosidade e interese polos libros que nunca viron.

10. Agasallar con libros. A próxima vez que lle queiras comprar un agasallo ao teu fillo pensa nun libro, un libro é para sempre, promove a súa curiosidade polo mundo, estimula a imaxinación, amplía o seu vocabulario, organiza a súa mente, ....

      

FONTE: Sara Tarrés

Por último suliñar o respecto aos dereitos do neno como lector. Daniel Pennac, no seu libro Como unha novela, expón os dez dereitos do lector, entre os que destacaría nestas idades o dereito para ler o que lle guste (aínda que non sexa de gran calidade literaria), o dereito a non terminar un libro (ti acabas unha novela que che aburre?); o dereito para saltarse páxinas; a ler en voz alta; e, a calarnos; a Ir á biblioteca de cando en vez ou visitar a sección infantil da nosa librería. Deixa que observen, toquen e folleen. Esperta a súa curiosidade e interese polos libros que nunca viron.

FONTE: Daniel Pennac

ACTIVIDADES E XOGOS PARA O DESENVOLVEMENTO DA LINGUAXE ORAL NOS NENOS E NENAS

Os pais poden facer moito para fomentar o desenvolvemento da linguaxe oral  dos seus fillos.

As seguintes actividades son sinxelas pero poden ser  valiosas para o desenvolvemento do fala nos nenos.

Falar co seu fillo ou filla. Atopar o tempo  necesario para falar con eles e estar xuntos. A linguaxe, a lectura e as matemáticas pódense ensinar de maneira informal como parte da conversa. Así, por exemplo:

• Falar sobre os acontecementos do día, un libro que leu no cole, os sinais de tráfico que ven na estrada cando van no coche, por exemplo.
• Podemos pedirlle ao neno que sinale determinados alimentos ou artigos comúns do fogar; Describir as características dunha froita (vermella, crujiente) deixando que o neno a identifique...... (mazá).
• Tamén podemos ler ao noso fillo mentres el ou ela senta no noso colo turnándose para ler (ou recitar) páxinas en voz alta. Isto fomenta no neno unha asociación positiva coa lectura. Para os nenos cunha capacidade de atención limitada poderian elixirse  libros ilustrados con fotos grandes, coloridas  e poucas palabras.

A lectura de libros debe ser unha experiencia interactiva para que resulte máis motivadora.

Debemos tratar de, por exemplo:

• Comentar imaxes do libro e paráfrasis da súa historia.
• Deixar que o neno  cre a súa propia versión do que ocorre nun conto.
• Se unha historia é familiar, debemos permitir ao neno rematar os eventos crave ou facer a rima final.
• Debemos darlle ao neno e nena a oportunidade de corrixir erros de lectura como poden ser a omisión de artigos.
• Podemos facer unha representación da historia con marionetas;
• Reforzar a lectura secuencial comezando polo principio do libro amosando a dirección do texto escrito, de esquerda a dereita e de arriba a abaixo da páxina.

Tamén podemos cultivar a conciencia fonológica con xogos de palabras auditivas e visuais, tales como:  ADIVINANZAS

Os xogos de rimas. Se un neno non oe ou non di ben unha rima, podemos Probar un xogo de palabras que comezan co mesmo son, por exemplo.

Tamén podemos:

• Dicimos unha palabra moi lentamente e dividímola en sílabas, a continuación, o neno repitirá a palabra a unha velocidade normal.
• Eliximos un xogo de letras,  e  copiamos os nomes de persoas coñecidas.
• Facemos debuxos e creamos unha historia, mentres o adulto actúa como escribinte.

Vincular aos nenos máis pequenos coas experiencias temperás de lectura é positivo. O uso de cintas de audio, vídeos, compañeiros de lectura, a propia lectura en sí mesma, e, sobre todo un ambiente familiar rico en estímulos.

O amor e o gusto polos libros, axuda a facer divertido o esforzo continuo de aprendizaxe da lectura, mesmo para os nenos que teñen dificultades para dominar estas habilidades.

O PEQUENO XARDINEIRO. LECTURAS. EMOCIÓNS.

«Este era el jardín. No parecía gran cosa, pero para su jardinero lo era todo.»                             De: Emily Hughes

Así empeza El pequeño jardinero, unha pequena historia repleta de grandes emocións, volve deleitarnos coa conmovedora historia dun rapaz apenas máis grande que a súa mascota que síntese incapaz de afrontar o traballo que supón coidar do seu exuberante xardín. Ata que un día decide pedir axuda. 

Unha delicada fábula sobre a perseveranza, o entusiasmo e a   forza do amor que fará as delicias dos máis pequenos e enternecerá os corazóns dos maiores.

A desesperanza mostra unha visión negativa da realidade nun contexto determinado. E esta visión negativa achega tristeza, inflúe dunha forma negativa na autoestima, suma soidade, rabia, cansazo psicolóxico e esgotamento físico (a conexión corpo e mente é constante). O sentimento de desesperanza produce unha contricción interior, a persoa replégase sobre si mesma.

FONTE: Cuentos para crecer

AGASALLOS DE NADAL. 21 CONTOS PARA REGALAR. ENTRE 4 e 6 ANOS

21 contos para agasallar

• Contos para sentir
• Contos para aprender
• Contos para soñar

ATASIA TELANGIECTASIA. DICCIONARIO

Definición

Causas
A ataxia-telangiectasia é hereditaria. Isto significa que se transmite de pais a fillos. É un trazo autosómico recesivo. Ambos os pais teñen que achegar unha copia do xene defectuoso para que o neno/a teña síntomas do trastorno.

A enfermidade resulta de defectos no xene mutado da ataxia-telangiectasia (AT). Os defectos neste xene poden levar a que se presente morte celular anormal ao redor do corpo, incluso a parte do cerebro que axuda a coordinar o movemento.

Os nenos e as nenas resultan afectados por igual.

Síntomas

Os primeiros síntomas da enfermidade comezan a detectarse cando o neno comeza a camiñar, xeralmente entre os 12 e os 18 meses de vida. Nesta etapa temperá, pénsase ás veces de forma incorrecta que os nenos teñen parálise cerebral ou trastornos neurológicos indefinidos.
Preséntase como diminución na coordinación de movementos (ataxia) a finais da infancia que pode incluír marcha atáxica (ataxia cerebelosa), marcha espasmódica, marcha inestable.
Alguns dos síntomas neurológicos posteriores inclúen anormalidades nos movementos dos ollos, contraccións rápidas alternantes (nistagmo) e dificultade ao iniciar movementos voluntarios apraxia oculomotora. Tamén existe dificultade no uso dos músculos necesarios para o fala (disartria) e a deglución. A telangiectasia, dilatación dos vasos sanguíneos, xeralmente comeza a aparecer entre os 2 e 8 anos e dáse na porción branca do ollo (conjuntiva), aínda que tamén é posible atopala nas orellas, pescozo e extremidades.
Outra característica clínica desta enfermidade é a maior susceptibilidade a infeccións que presentan os individuos que a padecen e é debido ás inmunodeficiencias que presentan. Aínda que a maioría dos pacientes con A-T xeran anticorpos contra antígenos alleos.
Por último, os enfermos que padecen ataxia telangiectasis teñen un maior risco de manifestar determinados tipos de cancro, particularmente do sistema inmune, como linfoma e leucemia.

• Diminución do desenvolvemento mental que se demora ou se detén despois dos 10 a 12 anos de idade
• Atraso para camiñar
• Decoloración de zonas de pel expostas á luz solar
• Decoloración da pel (manchas na pel)
• Vasos sanguíneos dilatados na pel do nariz, as orellas e na parte interna do cóbado e a xeonllo

• Vasos sanguíneos dilatados na esclerótica dos ollos
• Movementos espasmódicos ou anormais dos ollos (nistagmo) cara ao final da enfermidade
• Encanecimiento prematuro
• Convulsións
• Sensibilidade á radiación, incluso aos raios X 
• Infeccións respiratorias graves que se repiten (recorrentes)

Tratamento

Non existe un tratamento específico para a ataxia-telangiectasia. O tratamento que se fai está dirixido a síntomas específicos.

FONTE: Medline Plus

A REGLA DOS 4 AGASALLOS E A SÍNDROME DO NENO HIPERREGALADO

Segundo un estudo elaborado por TNS para eBay, "Tendencias de consumo en Nadal", os españois gastaranse de media 235 euros en agasallos de Nadal. En concreto, a cada neno destinaranse 151 euros. 

Compramos demasiados agasallos aos nenos? 

Que facer para empregar ben ese diñeiro ou reducir o gasto?

Poida que a regra dos catro agasallos de Nadal axúdeche.

Que é a regra dos catro agasallos de Nadal?

A regra dos catro agasallos é unha forma de poñer sensatez se non queremos saturar aos nosos fillos de xoguetes e cousas que non utilizarán ou das que se aburrirán pronto. Esta regra limita o número de agasallos e pon fin aos agasallos sen sentido.

A regra dos catro agasallos de Nadal propón regalar:

• Algo que sirva para levar: zapatos, roupa, complementos.....
• Algo para ler: un libro ou un conto que poida gustarlles.
• Algo que realmente necesiten: como unha mochila nova para o colexio, por exemplo.
• Algo que desexen: como ese xoguete que pediron en todas as súas cartas aos Reis Magos e Papá Noel.

A síndrome do neno hiperregalado

O 80% dos nenos españois reciben 5 ou máis agasallos durante o Nadal, moitos reciben 10 veces máis agasallos dos que necesitan. Que consecuencias pode ter isto para os nenos?

A síndrome do neno hiperregalado define a tendencia para compensar con agasallos o tempo que os pais e nais non pasan cos seus fillos. Isto provoca que os nenos non aprecien os xoguetes que reciben, perdan a ilusión, e vólvanse caprichosos, egoístas e consumistas.

Un exceso de xoguetes provoca nos nenos:

1. Baixo nivel de tolerancia á frustración

Os pais que dan aos seus fillos todo o que piden sen explicarlles o sacrificio e esforzo que fixeron para darlles o agasallo converte aos nenos en persoas egocéntricas e que cren merecelo todo. Os nenos non desenvolven a súa capacidade para lidar cos reveses e a frustración, algo esencial na vida.

2. Sobreestimulación

Os nenos reciben tantos xoguetes que son incapaces de prestarlles atención e dedicar tempo a xogar con cada un deles. Como moito, acaban centrándose nun e o resto acaban esquecidos e desaproveitados.

3. Limita a fantasía

Moitos xoguetes están orientados ao desenvolvemento das súas habilidades motoras e cognitivas, con todo, demasiados xoguetes provocan aburrimento e acaban coa fantasía. Tamén é posible xogar sen xoguetes, cando non hai un guion é cando máis poden desenvolver a súa creatividade.

4. Perda de ilusión

Como xa dixemos, tantos xoguetes fan que os nenos non valoren o que reciben, é dicir, que perdan a ilusión polo agasallo e por descubrir o seu contido. Pasan a pedir un xoguete pola satisfacción de telo.

5. Desenvolve antivalores

Se reciben demasiados agasallos estes perden valor para os nenos, xa que non comprenden a súa importancia nin o esforzo que fixeron as persoas que llos regalaron. Isto pode provocar neles comportamentos egoístas e consumistas.

Cando é inevitable

Nas grandes familias Papá Noel e/ou os Reis Meigos adoitan deixar agasallos para o neno en todas as casas: os avós fan un agasallo, uns tíos fan outro agasallo, outros tíos tamén fan o seu agasallo, os que reciben de papá e mamá....... Que podemos facer se resulta imposible cinguirse á regra dos 4 agasallos de Nadal?

• Concienciar a toda a familia: comunicade á familia que só papá e mamá farán os agasallos aos seus fillos. Se sodes moitos e queredes manter esa tradición podedes facer que Papá Noel ou os Reyes deixen un ou dous dos agasallos en casa e o resto poden levalos ao lugar no que se reuna toda a familia, para abrilos todos xuntos.

• Doar os xoguetes: Se, aínda despois de comunicalo, é imposible que fagan agasallos, moitas asociacións agradecerán que doedes o exceso de xoguetes para que poidan chegar a nenos que tamén os necesitan. Ensinarémoslles a compartir e daremos exemplo: hai que ser solidarios, hai nenos que no Nadal non reciben ningún xoguete e tamén o merecen.

Estas situacións non só se dan en Nadal, tamén nos aniversarios, cando os nenos xa non só reciben agasallos dos familiares, tamén se suman os dos seus amigos. En calquera caso, temos que elixir ben os agasallos, centrándonos na calidade e non na cantidade.

FONTE: Mundo Primaria

COMO ELEXIR XOGUETES PARA NENOS CON DISCAPACIDADE

Adaptar xoguetes

Moitos  xoguetes funcionan ben cos nenos que teñen algún tipo de discapacidade,  pero facer modificacións pequenas e adaptacións poden facer do xoguete  algo máis accesible.

Hai formas de adaptar os xoguetes mediante o desenvolvemento de novos materiais de xogo, alterando un xoguete tradicional, o cambio das regras do xogo e a creación de situacións para promover oportunidades de xogo . As adaptacións non teñen que ser caras ou de alta tecnoloxía co fin de funcionar ben. Hai moitas adaptacións simples que fan un mundo diferente á hora do xogo e  permite que nenos con distintas habilidades poidan usalos. 

O xoguete debe:

• Permitir o descubrimento
• Aumentar a oportunidade do neno para ter éxito
• Permitir que o neno poida converterse nun participante activo total
• Atender as necesidades individuais do neno
• Promover e facilitar o goce, o poder e o control persoal

As adaptacións poden mellorar a calidade de vida dos nenos mediante o desenvolvemento de confianza en si mesmo e a necesidade de probar os seus límites. Coa axuda de simples adaptacións, poden xogar todos os nenos, con ou sen necesidades especiais. Mediante a adaptación de xoguetes, non estamos a diminuír o reto para o neno, senón que permite o acceso dos nenos ao xoguete. 
Cando as adaptacións son necesarias, debemos crear as mellores posibles para "ese neno" en particular.

Debemos lembrar que o xogo é tan único como cada neno, polo que as adaptacións deben adaptarse ao neno.

Tamén debemos ter en conta:

Que é importante para el?

Cal é o seu nivel de comprensión?

Con que mostrou interese por xogar?

Que competencias ten?

Como é o neno? é capaz de manobrar fisicamente os obxectos?

Cal é o seu nivel de frustración?

Cal é o seu nivel de satisfacción?

Características dos xoguetes

1.- Xoguetes Estables

Xoguetes con velcro cuias partes adhírense e facilitan o xogo.

2.-Xoguetes con base para facilitar o xogo.

3.-Os xoguetes que teñen partes magnéticas para suxeitar as súas pezas

4.-Os xoguetes que se encaixan a presión ou se pegan xuntos (bloques )

5.-Xoguetes amplos ou con partes ampliadas.

Xoguetes máis grandes polo que son máis fáciles de ver, de entender e manexar

6.-Xoguetes con pezas ou pomos para que sexan fáciles de agarrar.

• grandes activadores de empuxe xoguetes de arrastre e empuxar
• grandes asas ou pomos 
• Grandes e amplas teclas nos teclados,
• Grandes interruptores on / off

7.-Evitaremos as características innecesarias nos xoguetes

• Debemos considerar o propósito do xoguete  e eliminar elementos que non interesen. Por exemplo, se nos interesan as actividades de recoñecemento de formas, ter obxectos a man que sexan do mesmo cor; é dicir que inclúa só un concepto á vez (por exemplo, cores, números, formas)
• Xoguetes cunha soa actividade
• Os xoguetes que non atafeguen  aos nenos con demasiados pasos para facer, ou botóns para pulsar

8.-Eliminaremos as distraccións, simplificamos fondos, por exemplo.

• Se colocamos un xoguete de cor clara sobre un pano escuro e un xoguete de cor escura sobre un pano de cor clariña faremos destacar o xoguete e axudar ao neno a centrarse.
• O taboleiro dos crebacabezas debe ser dunha cor sólida para resaltar as pezas .
• O espazo de xogo debemos elexilo de forma apropiada (ter boa iluminación, elixir unha habitación sinxela con poucas distraccións).
• Xoguetes sinxelos con imaxes sinxelas
• Quebracabezas sen fondos ocupados.

9.-Seguridade dos xoguetes e durabilidad

• Papel ou cartón laminado (cartóns de xogo,  lotos, libros?)
• Os xoguetes de madeira asegurarnos da súa calidade e moito mellor se teñen selo ecolóxico.
• Pinturas inocuas con base de auga
• Esquinas suaves e redondeadas
• Cordóns para tirar polo menos de 25 cm  de longo
• Libros de cartón groso ou material textil
• Os xoguetes con pezas grandes

10.-Outras cousas para ter en conta. Algúns nenos teñen moi pouca forza muscular e poden cansarse rapidamente, por iso pensaremos

• Xoguetes que dan unha gran recompensa (luz, son, movemento).
• Xoguetes de baixo esforzo.
• Xoguetes lixeiros.

11.-Interruptores para os xoguetes que funcionan con baterías

Os interruptores poden ser custosos, pero permiten que un neno poida acceder a moitas cousas.  Podemos pensar nos xoguetes que temos na casa e como podemos adaptalos.
Consulta esta entrada CEAPAT

12.-Ordenadores

Conseguir o acceso ao interruptor tamén podería axudar a que o noso fillo a xogar cun equipo de videoxogos ou no ordenador. Moitos programas de software poden dar unha mellor resposta auditiva ou visual do uso dun interruptor nun equipo que calquera xoguete. 

Como último e imprescindible en xoguetes para nenos con discapacidade que teñen que ser DIVERTIDOS!  que os nosos fillos se distraian durante ese intre xogando e aprendendo, ademáis, como os xoguetes adaptados a nenos con discapacidade serven para xogar todos os nenos, promovemos a sociabilidad dos nosos pequenos.

FONTE: PlazaToy

FELIZ NADAL

GRAZAS POR ESTARDES AÍ

FELIZ NADAL E FANTÁSTICO ANINOVO 2017!

FAMILIAS DE NENOS CON DISCAPACIDADE NO NADAL

Para a maioría das familias, o Nadal é un tempo de celebración e diversión.

A maioría de nós probablemente admitiría que goza da pura compracencia das festas de Nadal.

Con todo, se un membro da familia ten discapacidade e/ou  dificultades de aprendizaxe, pode ser unha historia diferente.
Os cambios  na rutina dun neno poden perturbar o seu día a día, e o Nadal en moitas ocasións, supón un cambio nas formas de actuar para toda a familia.

O Nadal pode ser un momento moi estresante para os pais e nais que teñen que equilibrar as necesidades de toda a familia.

Recollemos seguidamente  as seguintes  suxestións e consellos cara as festas que están a piques de comenzar:

Os agasallos e xoguetes para nenos ou nenas con discapacidade.
A elección dun agasallo para un membro da familia que ten discapacidade, pode ser unha loita......

Atopar un agasallo que sexa apropiado para a súa idade, pero tamén, adecuado para a súa capacidade e o seu desenvolvemento, nunca é fácil.
A veces, as nais e pais atópanse ante un forte compromiso cando teñen que explicar aos familiares por que algo que adquiriron non é adecuado.

Desenvolver os agasallos e a apertura de cousas novas pode crear ansiedade e confusión. A expectativa de abrir un agasallo tras outro o día de Nadal, en ocasións, é abafadora para o neno.
Unha boa solución podería ser a de pedir a amigos e familiares  un único agasallo. Desta maneira, pódese elixir algo máis adecuado, e o seu fillo non vai estar sobrecargado con tantos obsequios.
Tamén, pode envolver algúns dos seus xoguetes favoritos. Pode ser moi tranquilizador desenvolver algo familiar.

Percepción dunha importante sobrecarga sensorial.

A interrupción da rutina normal, lugares descoñecidos, os cheiros, as multitudes, as luces, a casa chea de ruído e xente. 
O Nadal, vista desde os ollos dun neno con necesidades especiais,  adquire unha perspectiva totalmente diferente. Trata de mirar o mundo desde o ángulo do teu fillo.

Mantén un horario nas actividades diarias para darlle toda a túa atención, mesmo se é só durante 10 minutos.

Dar un pouco de tempo "libre de Nadal" todos os días. Crear unha zona "libre de Nadal" na súa casa onde o neno poida sentirse seguro e sobre todo tranquilo. 


HÁBITOS NAS FAMILIAS CON NENOS DISCAPACITADOS

As familias que se enfrontan ao reto de que un dos seus membros teña algún tipo de necesidade especial, suelen ser familias loitadoras, con hábitos e costumes saudables, valores sólidos e fortes principios que tiveron que pasar en ocasións por verdadeiros calvarios, tomando decisións polo camiño, a veces, difíciles. Todas estas circunstancias son as que axudan dalgunha forma a adquirir maior fortaleza familiar sorteando calquera obstáculo que a propia discapacidade poda poñer nas súas vidas e dos demáis fillos.

Sinalaremos a continuación algúnhs bos  costumes para familias con nenos discapacitados

1.- A familia é o primeiro
As familias con nenos discapacitados, teñen claras as súas prioridades e a importancia do núcleo familiar. Saben que o seu traballo diario é moi importante, pero nunca tanto como os seres queridos e a súa familia; por tanto a dedicación que se teñen entre pais e fillos significa moito para todos.



2.- A perfección non é unha meta principal
As familias teñen que poñer a súa meta no progreso diario e non en buscar "a perfección", entendemos que é máis importante que centrarnos en perfeccionar unha meta xa alcanzada. Esta sinxela decisión permítennos mellorar a todos e sentirnos mellor.

O perigo de buscar a perfeción é centrarnos demasiado en algo que nos faga perder o rumbo do desenvolvemento diario e, con iso, a mirada nas habilidades que serán necesarias máis adiante.

3.- Propoñer metas claras e realistas
As metas que se han de propoñer as familias han de ser específicas e posibles de alcanzar. Saber o que queren lograr e obter a motivación necesaria entre todos para alcanzar as metas propostas.

Ter claras as ideas e levar a cabo accións eficaces para conseguir os desexos e metas, dará a perspectiva do camiño percorrido e a onde queremos chegar.

Ter un plan/programa  de accións a realizar e executalo, é unha boa idea.

4.- Tomar decisións
En moitos casos hai que tomar decisións firmes e contundentes como a educación, tipos de rehabilitación, tratamentos médicos, operacións......

Unha  vez tomada  a decisión, hai que  propoñerse  facer todo o necesario para asegurar o éxito.

A fluidez na toma de decisión axudará a gañar confianza entre todos e, ademais, xurde a capacidade e o esforzo para facer que as cousas sucedan tal e como nun principio se pensaron e se planificaron.



5.- Os problemas non deteñen
A tensión que moitas veces resulta de enfrontarse e resolver problemas, pode chegar a ser un impedimento no desenvolvemento e no progreso dos fillos. 

Mais, se todos os membros da familia céntranse nas accións  para mellorar a actual situación, entre todos, consíguese pensar con máis claridade e ter ideas positivas, o que abrirá as portas a novos camiños e mellores solucións.

Hai que esquecer calquera sentimento negativo para seguir o camiño planficado.



6.- O fracaso non fai perder o camiño
Moitas persoas din que o fracaso é unha parte do  crecemento e desenvolvemento. Nas familias con nenos con necesidades especiais ou discapacidade, os contratempos e erros enténdense como oportunidades para aprender, desenvolver novas habilidades, e ser aínda mellor entre todos. Non importa cantas veces caiamos, sempre que sexamos  capaces de volver a levantarnos e de que utilicemos esa nova forza e esa nova experiencia para mellorar, porque sabemos que en realidade non foi un fallo, simplemente foi un tropezo.

7.-Deporte, saúde e diversión
O deporte fainos máis saudables; é estupendo practicar todos xuntos, en familia, non só para o equilibrio físico senón tamén para o mental.

Unha boa saúde da a liberdade e a enerxía para gozar plenamente da vida en familia. As familias que lidan a diario coa discapacidade, han de ser conscientes de que deben estar mental, física e emocionalmente sans, para así poder enfrontarse ao día a día, a propia familia xa conta con iso. Hai que  saber como relaxarse e divertirse, saber da importancia de darse polo menos unhas vacacións xuntos para "recargar" e saborear todo o que temos que disfrutar.

8.-Os cambios poden ser importantes para seguir desenvolvendo habilidades.
As estratexias e os plans poden cambiar, pero non tanto como para sentir frustración cando eses cambios son inesperados. Debemos ser conscientes de que hai máis dunha maneira de chegar ao éxito e non poñer pegas a novas situacións por medo, inseguridade, descoñecemento; por exemplo: a novos tratamentos -indicados polos especialistas-, terapias ou novos dispositivos ou próteses que axuden a mellorar o desenvolvemento do neno......).

9.-Seguir aprendendo
Seguir aprendendo motivaranos e manteranos alerta para calquer novo desafío. Manternos ao día sobre investigación, movementos sociais e como se vive a discapacidade noutras comunidades. Non debemos deixar de aprender e estar sempre abertos a mellorar.

10.- Non rodearse de xente negativa nin centrarse en cousas negativas
É bastante fácil deixarse contaxiar pola enerxía negativa cando se está preto de persoas tóxicas que sempre se están queixando e poñendo escusas ao que non fan e deben facer.

Debemos rodearnos doutras familias e persoas positivas e proactivas que nos inspiren para acadar os nosos logros e vivir plenamente.

Non debemos perder o tempo con pensamentos negativos, nin centrarnos no que podería saír mal; en cambio, sí debemos preocuparnos de facer o posible para que as cousas vaian bién.
Os xogos en familia e con amigos  sempre resultan unha  situación agradable. 

11.- Non ir de vítimas pola vida
Non serve de nada o "victimismo" no ámbito da discapacidade, si o pedir axuda e información. Temos que dar unha gran importancia a ser felices e estar tranquilos, tendo o control completo de actuacións  que inflúan na familia. Seremos nós, en última instancia, os responsables da nosa propia felicidade.

12.- Ser agradecidos
Buscar momentos para crear un ambiente de tranquilidade e lembrar as cousas positivas do día, ter momentos para o humor, a risa....... aumentaremos o estado de ánimo e estaremos máis motivados para seguir desenvolvéndonos como familia.

FONTE: PlazaToy

IMPORTANCIA DO USO DE PRODUTOS DE APOIO

Os produtos de apoio, coñecidos tamén como axudas técnicas, úsanse en determinas situacións para fomentar a independencia funcional e a autonomía nas actividades da vida diaria.

Considérase un produto de apoio aquel que é fabricado especialmente ou está dispoñible no mercado, utilizado por ou para persoas con discapacidade destinado a:

• Facilitar a participación.
• Protexer, apoiar, adestrar e/ou substituír funcións, estruturas corporais e/ou actividades.
• Previr deficiencias, limitacións na actividade ou restricións na participación.

As razóns para utilizar un produto de apoio poden ser varias, pero o obxectivo principal será a capacidade da persoa para realizar as tarefas que requira, da forma máis autónoma posible, con eficacia, seguridade e comodidade. Por tanto, as axudas técnicas abarcan un amplo espectro desde as máis simples ás máis sofisticadas, destacamos:

• Produtos de apoio para o tratamento médico personalizado: equipamento para axudar a unha persoa para respirar, pezas de roupa para previr cicatrices hipertróficas despois dunha queimadura.....
• Produtos de apoio para o adestramento/aprendizaxe de habilidades: axudas para o adestramento de comunicación aumentativa e alternativa, para adestrar a integración sensorial...
• Órtesis e prótese: para membro superior, membro inferior, calzado ortopédico....
• Produtos de apoio para o coidado e a protección persoal: calzadores, abotonadores, tiradores para cremalleras, alzas e asentos para inodoros...
• Produtos de apoio para a mobilidade: bastóns, andadores, cadeiras de rodas...
• Produtos de apoio para actividades domésticas: tapetes antiescorregadizos, escurridores, cepillos para a vaixela...
• Mobiliario e adaptacións para vivendas: mesas reclinables, taboleiros para escritura, atrís para libros...

Actualmente moitas persoas con discapacidade atopan limitacións na realización de diversas actividades, debido ao descoñecemento nesta área e que co uso correcto de axudas técnicas facilitaríanlles o desenvolvemento das mesmas, promovendo a súa autonomía persoal. De aí, a importancia de coñecer a posibilidade do uso destas, o gran catálogo existente e os profesionais formados nesta área que poidan axudar.


Á hora de elixir un produto de apoio débese realizar unha valoración na que se teña en conta: 

• o usuario interesado (capacidades, limitacións...),
• o uso ou as actividade que desexa realizar, 
• a contorna onde se desenvolvesen e 
• a variedade de axudas técnicas dispoñibles no mercado nese momento. 

FONTE: Lidia Cubero (Terapeuta Ocupacional). CREENA

ALIMENTACIÓN E AXUDAS PARA A LIMITACIÓN MOTRIZ

CULLER ANTIDERRAMES (MADDAK)

Mantén a comida no utensilio e limita a cantidade de derrames. Recomendable para líquidos e alimentos como millo, arroz, chícharos, etc. Para nenos e adultos con tremores, coordinación limitada e/ou debilidade nas extremidades superiores

CULLER PLÁSTICA CON ÁNGULO

Para persoas con mobilidade limitada en extremidades superiores ou diagnosticadas con trastornos neurológicos, derrame cerebral, artrite, fracturas de boneca, disfuncionalidade en ombreiro, ou, parálise cerebral. Permite obter comida con movementos sinxelos do cóbado, minimizando movementos do ombreiro e antebrazo. A forma da culler evita que os alimentos se derramen.

CUBERTOS DE MANGO ANCHO (MADDAK)

Cubertos con mango extra groso , para as persoas con artrites, debilidade en agarre ou outras limitacións de man. Inclúe 4 pezas.
Lixeiros e fáciles de lavar.








CULLER ANTIDERRAMES - HALO CUP (MADDAK)

Vaso con base de aureola que proporciona estabilidade e reduce a posibilidade de derrames accidentais. O deseño do mango elimina o esforzo exercido durante o agarre. Tamaño adecuado para mans pequenas. Contén 6.5 oz (192ml).

CUBERTOS FLEXIBLE DE MANGO ANCHO (MADDAK)

Cubertos con mango extra groso para as persoas con artrites, debilidade en agarre ou outras limitacións de motricidad e forza.  O metal é flexible para que o usuario atope o ángulo adecuado para facilitar a súa alimentación.

Pezas dispoñibles Culler e Garfo, por separado.

Lixeiros e fáciles de lavar.

FONTE: Ability

ACTIVIDADES DE PSICOMOTRICIDAD FINA

FONTE: Eugenia Romero