discapacidademotora.blogspot.com

SE PIERDE LO QUE SE GUARDA.......... CITA

Se pierde lo que se guarda,

se gana lo que se da

ACTIVIDADES DE PSICOMOTRICIDADE FINA PARA ALUMNADO CON ACONDROPLASIA

PSICOMOTRICIDADE FINA NA ACONDROPLASIA
Exercizos prácticos.

FONTE: Carmela Proano

ORIENTACIÓNS PARA OS CENTROS ESCOLARES EN 4 PÁX. ALUMNADO CON ACONDROPLASIA

Orientacións para a escola con alumnado con ACONDROPLASIA

Orientacións xerais: Páx. 1
Orientacións para a autonomía persoal: Páx. 1, 2
Orientacións para a psicomotricidade: Páx. 3
Orientacións para a linguaxe: Páx. 4
Outros aspectos a ter en conta: Páx 4.

FONTE: El Equipo de Atención Temprana de APROSUBA, en colaboración con la Fundación ALPE Acondroplasia

MATERIAL ESCOLAR PARA NENOS E NENAS CON ACONDROPLASIA

Material escolar para nenos e nenas con acondroplasia

FONTE: Silvana GONZÁLEZ BREME para Fundación ALPE

LAVABO, BILLA, INODORO, CADEIRA, ADAPTADOS PARA ALUMNADO CON ACONDROPLASIA

Reductor de WC e barra lateral abatible

WC adaptado para alumno con acondroplasia

Adaptación de lavabo. Billa adaptada

WC adaptado

Cadeiras adaptadas

FONTE: CREENA. Navarra

ACONDROPLASIA. ADAPTACIÓN DUNHA CADEIRA PARA A ESCOLA.

Diferentes tipos de cadeiras. As que están ben e as que se poden mellorar.

FONTE: Fundación ALPE

PAULO FREIRE DÍ:

ENCEFALOPATÍA HIPÓXICO ISQUÉMICA. Diccionario

A encefalopatía hipóxica isquémica é o conxunto de signos neurolóxicos que aparecen INMEDIATAMENTE tras o parto, despois dun episodio de asfixia perinatal, producido pola disminución do aporte de oxígeno (O2) ou a reducción mantida do fluxo sanguíneo cerebral ao encéfalo. Puede ser provocada por unha hipoxemia sistémica (asfixia) ou unha alteración no transporte del O2 (anemia aguda).
Caracterízase por un deterioro da alerta e a capacidade para espertar, alteracións do ton muscular e das respostas motoras e alteracións dos reflexos con ou sen convulsións.

Así pois, considérase un estado anatomofuncional anormal do sistema nervioso central (SNC).

Seguimento de Encefalopatía Hipóxico Isquémica

FONTE: Grupo de Traballo de Hipotermia da Sociedade Española de Neonatoloxía constituído polos Dres:

- M. Martínez-Biarge: Department of Paediatrics, Hammersmith Hospital, Imperial College, Londres, Reino Unido

- D. Blanco: de Neonatología, Hospital Universitario Gregorio Marañón, Madrid, España

- A. García-Alix: Servicio de Neonatología, Hospital Sant Joan de Déu, Barcelona, España

- S. Salas: Servizo de Neonatología, Hospital Universitario La Paz, Madrid, España

INCLUSIÓN/INTEGRACIÓN/INNOVACIÓN/NEE

Teresa Huguet: "La innovación sin inclusión está vacía de calidad humana"

FONTE: Tiching. El Blog de Educación y TIC

DISTROFIA FACIOESCAPULOHUMERAL

A distrofia muscular Facioescapulohumeral afecta a parte superior do corpo. Non é o mesmo que a distrofia muscular de Duchenne e Becker, que afecta a parte inferior do corpo.

Esta distrofia é unha desorde xenética. Ocorre en homes e mulleres. Pode manifestarse nun neno, se calquera dos proxenitores transporta o xene para a desorde. Tamén se lle chama Distrofia muscular de Landouzy-Dejerine.

SÍNTOMAS

Afecta principalmente aos músculos da cara, o ombreiro e da parte superior do brazo. Con todo, pode afectar tamén os músculos do redor da pelvis, as cadeiras e a parte inferior da perna. A debilidade muscular facial é común e pode incluír:

Pálpebra caída (ptose)
Incapacidade para asubiar
Disminución da expresión facial
Expresión facial deprimida
Dificultade para pronunciar palabras

A debilidade dos músculos do ombreiro produce deformidades tales como omóplatos pronunciados (omoplato en forma de á) e caída dos ombreiros. A persoa ten dificultade para levantar os brazos, debido á debilidade dos músculos do ombreiro e do brazo.

É posible que tamén se presente debilidade da parte inferior das pernas a medida que o trastorno empiora. Dita debilidade pode ser tan grave que interfire coa actividade de camiñar. Unha pequena porcentaxe das persoas utiliza cadeira de rodas. Pódense presentar hipoacusia e ritmos cardíacos anormales, pero son pouco comúns.

TRATAMENTO
Non existe cura coñecida para a distrofia muscular facioescapulohumeral e os tratamentos adminístranse para controlar os síntomas e mellorar a calidade de vida. Estimúlase a actividade, xa que a inactividad, como o repouso en cama, pode empiorar a enfermidade muscular.
A fisioterapia pode axudar a manter a forza muscular. Outros posibles tratamentos abarcan: